De debuutbundel van Anke Senden gaat over water, zee, meeuwen en westenwind en over de manier waarop je daarnaar kunt kijken. Senden doet dat vanuit het perspectief van wat bekeken wordt. Hiermee zorgt ze voor een andere invalshoek voor de lezer.
‘ik heb nog voor meeuw gestudeerd
toen ik dacht de standvastigheid
te kunnen volhouden als een rots
die dient om de zee te breken
–
het water brak geen enkele meeuw,
behalve mij, ik ben niet onderlegd
in breedgevleugeld op alles neerkijken,
ik kan niet hoog in de wind hangen
terwijl onder mij in de vloed het strand
het leven laat, ik beheer hoogstens
het bloedrode krijsen dat iets
over vliegen verraadt’
De titel Gezwommen worden, geeft in deze passieve vorm aan dat het water de zwemmer draagt, zoals ook de omslagillustratie laat zien. Deze gedichten gaan dan over ervaringen, iets wat je gegeven wordt, wat je mag ondergaan. Zoals het water dat altijd verder stroomt, zo laat de dichter haar gedachten gaan in associaties over alles wat met de zee te maken heeft. Zoals de zee de zwemmer draagt, zo draagt haar taal de lezer.
Anke Senden publiceerde eerder in Het Liegend Konijn en presenteert haar poëzie samen met muzikanten tijdens kleinschalige programma’s.




