De laatste roman van Thomas Rosenboom verscheen alweer zes jaar geleden en viel een stuk dunner uit dan de historische pillen waarmee hij faam maakte, zoals ‘Gewassen vlees’ en ‘Publieke werken’. Stilistisch was het een stuk toegankelijker, omdat hij inmiddels wel had bewezen dat hij mooi kon schrijven, zoals hij zelf zei. Toch was ‘De rode loper’ weer een typische Rosenboom met antihelden die tevergeefs hun dromen proberen waar te maken. Rosenboom, die zich in 2010 in zijn pamflet ‘Denkend aan Holland’ al kritisch had uitgelaten over de tijdgeest, toont zich in ‘De rode loper’ bovendien van zijn meest satirische en humoristische kant. Hij hekelt het narcisme van de moderne mens die het liefst op de rode loper en ‘in the spotlights’ staat. Deze thematiek is alleen nog maar actueler geworden.
Op 6 november 2012 werd deze recensie van Wil van Basten-Malipaard geplaatst:
‘De rode loper van Thomas Rosenboom voert ons terug naar de jaren 70. We volgen vanaf het begin de vriendschap tussen de twee hoofdpersonen die er toevallig net vóór het laatste examen op het Arnhems Lyceum achter komen dat zij eenzelfde toekomst voor zich zien.
Lou Baljon is een jongen van buitengewoon fors postuur met lang, wit en wattig haar, een vol gezicht met een vlasbaardje, een houthakkershemd en cowboylaarzen. De andere jongen is Eddie van de Beek en de tegenpool van Lou. Scherp gezicht, bijzonder tenger, met een oude maar geklede regenjas, en zijn donkere haar is dik en sluik en hij komt uit Zevenaar.’ Lees verder…
Het valt te hopen dat er binnenkort weer een nieuwe Rosenboom verschijnt. Tot die tijd kan deze hilarische roman uit de kast.
