Tom Van de Voorde (1974) debuteerde in 2008 met de dichtbundel Vliesgevels filter. Deze bundel werd genomineerd voor de C. Buddingh’-prijs, de Herman de Coninckprijs en bekroond met de driejaarlijkse prijs van de provincie Oost-Vlaanderen. Zijn gedichten werden in ruim tien talen vertaald.
In zijn nieuwe en vijfde bundel, De elementen, gaat Van de Voorde op zoek naar de elementen die het zelf bepalen. Er wordt afscheid genomen, voornemens stranden en herinneringen doven uit of worden juist warm gehouden. Oude geliefden, een fascistische overgrootvader, David Bowie en Johannes Brahms duiken op. Het leven buiten het oog van de wereld wordt onderzocht, zelfs buiten het zelfbewustzijn. Een verkenning die voert door vulkanisch landschap, maar evengoed langs de kolommen van de ochtendkrant.
‘Een nagelaten fonkeling
Ik gom een potloodlijn uit
in een aangestreept gedicht
Voor de goede verstaander
blijft het zichtbaar
deze vurige ontkenning
van wat ik toen dacht
maar ooit liet uitdoven’




