Oogst week 7

In haar literaire columns associeert Marijn Sikken (1990) literatuur met het echte leven.
Nu verschijnt haar eigen debuut. Daarin lijkt ook het ‘gewone’ leven centraal te staan. Het gaat over een moeder die worstelt met haar emoties over de capaciteiten van haar laagbegaafde dochter. Ze is desondanks jaloers op de vriendschap van het meisje met een leeftijdgenote die haar wèl kan bereiken, en ze heeft moeite met het loslaten van haar dochter.

Op het grote themafeest, het honderdjarig bestaan van het dorp, blijft niets meer ongezegd. Daar, op een geïmproviseerd strand, tussen de parasols en ambachtelijke kraampjes, komt alles en iedereen samen.

Marijn Sikken is columnist voor Literair Nederland en redacteur bij De Optimist. In 2011 won zij zowel de jury- als de publieksprijs van Write Now!. Uit het juryrapport: ‘We werden van onze sokkel geblazen en we kunnen niet luid genoeg trompetteren dat er een overduidelijke winnaar is …’ en ‘Het is een hartverscheurend verhaal, maar er is ook ruimte voor humor…’

Bekende titels heeft ze op haar naam staan, Tessa de Loo (1946). De bekendste zijn De meisjes van de suikerwerkfabriek, De tweeling en Kenau.

De Loo woont en werkt in Portugal, geeft er o.a. schrijfcursussen, en reist graag naar exotische oorden als Mexico, Marokko, Australië en Zuid-Afrika. Op haar eigen website schrijft ze dat ze op reis vooral oog heeft voor de natuur en de mensen.

Haar nieuwe roman brengt de hoofdpersoon Fidel iets minder ver, naar de zuidwestkust van Europa. Daar doet hij onderzoek naar het leefgebied van kameleons.

Hij was ooit verliefd op een excentriek meisje dat voor de ogen van haar klasgenoten in Rome zelfmoord pleegt. Hij blijft zich afvragen wat er met haar aan de hand was. Jaren later spoort hij haar familie op.