Oogst week 16

Salammbô (1862) wordt door Flaubertkenners beschouwd als een van de meesterwerken van Frankrijks grootste stilist uit de negentiende eeuw. Het werd geschreven na Madame Bovary en voor de definitieve versie van De leerschool der liefde (1869). Salammbô is een van de meesterwerken uit de wereldliteratuur en een belangrijk voorbeeld voor vrijwel elke schrijver van historische romans. Gustave Flaubert (1821-1880) vertelt het verhaal van de strijd van een groep huurlingen tegen Carthago (240-237 v.Chr.). De huurlingen werden niet betaald en keerden zich daarom tegen hun broodheren. Het is een strijd tussen een civilisatie en de door haar verdrukte groepen, ook wel Barbaren genoemd. Flaubert baseert zich op Polybius, die de oorlog karakteriseert als een van de wreedste uit de menselijke geschiedenis.
Tegen deze achtergrond vertelt Flaubert het verhaal van de tragische liefde van Matho, een van de leiders van de opstandelingen, en Salammbô, dochter van Hamilcar, Carthago’s leider in de strijd. De huurlingen worden verslagen en Matho wordt ter dood veroordeeld. Als Salammbô wordt gedwongen met de man van haar vaders keuze te trouwen, pleegt ze zelfmoord.

Dichter en vertaler Hans van Pinxteren vertaalde onder anderen Artaud, Balzac, Flaubert, Montaigne, Rimbaud en Stendhal.

Kevin Canty (1953) is een schrijver van romans en verhalen die nog maar door weinig mensen wordt gelezen. Door degenen die hem kennen, wordt hij geroemd om zijn stijl die veel weg heeft van die van John Fante en Raymond Carver. Tja, en wie John Fante kent, wordt natuurlijk super nieuwsgierig naar deze Kevin Cante.

Canty’s debuteerde met de verhalenbundel Een vreemde in deze wereld in 1994, wat een late debutant heet te zijn maar wat zou het, als de verhalen maar goed zijn. En dat waren ze want hij oogstte veel lof over de hele wereld. Hierna volgden de succesvolle romans In het diepe en Twintig graden vorst, en de verhalenbundel Honeymoon

De onderwereld vertelt het levensverhaal van de inwoners van een klein mijnwerkersdorp in Idaho. Het wordt vertelt vanuit het perspectief van drie heel verschillende bewoners. Het leven in dit dorp is een continue worsteling: werken voor een goed salaris in de zilvermijn met alle gevaren van dien of kiezen voor een veiliger, maar slecht betaald bestaan? Onder de grond is de atmosfeer verstikkend, maar ook boven de grond laat Canty zijn personages nauwelijks ademhalen. Wanneer er een grote mijnramp plaatsvindt, worden de verhoudingen in de hechte gemeenschap onherroepelijk op scherp gezet.Een schrijver om te onthouden.