Een zonnige plek voor sombere mensen van Mariana Enriquez is een verhalenbundel die in 2024 in de Nederlandse vertaling verscheen. Twaalf bezwerende verhalen, beangstigend en fascinerend over gewone mensen, vooral vrouwen, wier levens compleet overhoop worden gehaald. Een buurt die wordt belaagd door geesten, een familie waarvan de gezichten van de gezinsleden ineens wegsmelten, een vervallen hotel waar een meisje rondspookt dat ooit verdronk in een watertank op het dak, een rivierbedding met vogels die eerder vrouwen waren. Deze en andere verhalen verlichten de schaduwen van het leven van alledag, waar de grenzen tussen goed en kwaad niet meer lijken te bestaan.

Ons deel van de nacht speelt tegen de achtergrond van de militaire dictatuur in het Argentinië van de jaren zeventig, het bovennatuurlijke wordt gespiegeld aan ware gebeurtenissen uit heden en verleden. De roman werd bekroond met de Premio Herralde de Novela, de Premio Kelvin 505 en de prestigieuze Premio de la Crítica en werd ook in Nederland en Vlaanderen uitstekend ontvangen.

Mariana Enriquez (Buenos Aires, 1973) wordt beschouwd als een van de origineelste en belangrijkste schrijvers van haar generatie.

Een Nederlandse schrijver met geheugenverlies probeert zich zijn ontmoeting met Bohumil Hrabal te herinneren, de Tsjechische schrijver die hij bewondert en van wie hij graag literaire tips wil krijgen. Hij sprokkelt dagboeken, krantenknipsels en oude agenda’s bijeen en raakt verdwaald in verhalen vol absurde belevenissen en hevige dilemma’s van zijn Tsjechische vrienden in de destijds door de Russen gecontroleerde wereld achter het IJzeren Gordijn. Het brengt hem op zijn Theorie van Echte (Tsjechië) en Onechte (Nederland) Landen. In Echte Landen is het geweten een luxeproduct. De vraag is of dat ook geldt voor het geheugen.

Rik Zaal (1945) is een Nederlands programmamaker, schrijver, presentator, producer en journalist.

Op een dag ligt er een riviercruiser met honderd vluchtelingen voor de deur. De naamloze verteller, een intellectuele vrouw, wil het liefst wegblijven van problemen van een migrantenopvang tegenover haar huis. Het zijn niet haar problemen. Ineens lijkt haar leven – dat tot nu toe vrijwel rimpelloos verliep – onder een vergrootglas te liggen. Ze dreigt al haar privileges te verliezen en wordt de voor haar ongemakkelijke en onverklaarbare buitenwereld in gedwongen.

De gloed is een persoonlijk verhaal over een moderne vrouw in een tijd van weelde, ongelijkheid en regressie. Annemarie de Gee onderzoekt in De Gloed haar eigen incorrectheid en xenofobie, waarmee ze het incorrecte denken van deze tijd laat zien.

Annemarie de Gee (1987) debuteerde met het verhaalmozaïek Kamermensen, dat door Trouw werd uitgeroepen tot een van de beste debuten van 2012. Haar eerste roman De kus van een clown werd alom geprezen door de literaire pers. De Gee is ook theatermaakster.