Literair Nederland

  • Vacature proza/poëzie recensenten

    Ben je geïnteresseerd in literatuur en zou je je er meer in willen verdiepen? Of lees je wel eens een recensie, en denkt: dat wil ik ook! Dan is deze vacature iets voor jou. Op dit moment heeft Literair Nederland ruimte voor enkele gemotiveerde proza en/of poëzie recensenten.

    Literair Nederland was in 2002 een van de eerste literaire recensie sites van Nederland. In (bijna) twintig jaar tijd is Literair Nederland uitgegroeid tot een gerenommeerde site met een eigen stijl en toon die zich niet laat leiden door de top-tien van best verkochte boeken of andere bestseller- lijsten. Kwaliteit heeft bij Literair Nederland voorrang op verkoopcijfers.  

     

    Wat vragen wij:

    • Sterke affiniteit met literatuur
    • Enige ervaring met schrijven
    • Gemiddeld eens in de vier weken (of vaker) een boek of bundel recenseren

     

    Daar staat tegenover:

    • Redactionele, persoonlijke begeleiding
    • Publicatie van je recensies
    • Verbreding van je literaire kennis  
    • Gratis recensie exemplaren
    • Jaarlijks een recensenten borrel

     

    Reacties naar: Ingrid@literairnederland.nl

     

     

    Ingrid Van der Graaf

  • Succesvolle eerste editie Nederlands Poëziefilm Festival

    Afgelopen zaterdag vond het eerste Nederlands Poëziefilm Festival plaats in Zutphen. Een festival van deze omvang en inhoud werd nog niet eerder vertoond in Nederland. Poëziefilm is een genre dat in Nederland langzaam aan terrein wint, na deze succesvolle editie kan het niet anders of er zal een vervolg komen. Zaterdag werden op verschillende locaties aan de Houtmarkt zo’n zeventig poëziefilms vertoond en vonden er ontmoetingen plaats met de makers zoals Tom America, Sjaak Flikweert, Pat van Boeckel en het Rauwkost-Collective. In het filmhuis Luxor Theater werden in twee zalen korte films gedraaid. In Kunsthuis Dat Bolwerck vonden de interviews met de makers van de films plaats, alsook de presentatie over de levens en werk van de Nederlandse dichter Herman Gorter en dichteres Henriëtte Roland Holst.

    Terwijl marktkooplui hun spullen aan de man brachten, mensen in de rij stonden voor een portie kibbeling, vers bereide falafelballetjes en de bloemenman goede zaken deed, trokken de eerste bezoekers van het festival tegen 11.00 uur naar het Luxor Theater. In de grote zaal werden de scholierenfilms vertoond die scholieren van het Isendoorn College hadden gemaakt op gedichten van Wout Waanders, Iduna Paalman, Ingmar Heytze en Naomi Montroos. In een klein, intiemer zaaltje werden vier buitenlandse poeziëfilms vertoond die eerder op het Zebra Poetry Film Festival in Berlijn te zien zijn geweest. Het Zebra Festival is de voorloper van de poeziëfilm festivals en vindt sinds 2002 tweejaarlijks plaats in Berlijn. Vier poëziefilms, geselecteerd door artistiek directeur van het Zebra Poetry Film Festival, Thomas Zandeigiacomo del Bel van Zebra, openden in de kleine zaal het festival.

    Verrassend en vervoerend

    Je zou denken dat poëzie zichzelf genoeg is. Het is dan ook verrassend te ervaren hoe een gesproken gedicht in filmbeelden omgezet aan kracht wint, vervoerend werkt, zoals Cos Endins / Inside the body van de dichter Eduard Escoffet ( 1979, Barcelona) en video artiest Gianluca Abbate. Een experimenteel project met reproducties van woorden en bewegingen. Eén persoon veelvoudig weergegeven, een herhaling van woorden en een oneindige vermenigvuldiging van personen, daarbij muziek die het ritme van woord en bewegingen ondersteunen, je de soepelheid van bewegingen gaat meevoelen. De poeziëfilm The opposites Game, van Anna Samo & Lisa LaBracio gebaseerd op een gedicht van Brandan Constantine, is een spel van uitdagen, ontkenning, opnieuw uitdagen, zoekend naar het juiste antwoord. Sterk in beeld en voordracht, de uitkomst is geweldig.

    Nederlandse Poëziefilms

    In de grote zaal was er het blok Jaaroverzicht 1, waarin twaalf Nederlandse poëziefilms werden vertoond. Dichteres Heidi Koren ontroert en schokt met haar Het is genoeg. Waarin regels als (‘Ik wil bloter zijn dan bloot en moest eerst groot groeien om te snappen dat het kleiner kan’) raken, het beeld confronterend werkt. Ook de poëziefilms van Ingmar Heytze, De grote vacantie, van Moya de Feyter, Thuis en van Nafiss Nia Weggaan is een gok zijn een intense beleving, hoewel Heytze de licht komische noot brengt.
    In Kunsthuis Dat Bolwerck presenteerde stichting Feest der Poëzie in de gedaante van Simon Mulder een voordracht en films over het leven van Herman Gorter en Henriette Roland Holst. Een mooie presentatie van het gedicht Mijn liefste was dood, met filmbeelden, live muziek en voordracht.

    Van het Rauwkost-Collective werden drie films van dichter Dean Bowen en een film van Vienne Hageoort vertoond. Van Pat van Boeckel zeven films met onder meer werk van Remco Campert, Ester Naomi Perquin, Fernando Pessoa en Jaques Prévert. Van Tom America negen poëziefilms, waaronder het bekende Lamento van Remco Campert. Een gedicht brengt een beeld naar voren, muziek versterkt het ritme van de woorden, de regels, de filmbeelden maken er een intense beleving van. Er is een nieuw Nederlands festival gelanceerd, iets om naar uit te zien. Benieuwd in welke stad de volgende editie van het Nederlands Poëziefilm Festival zal plaatsvinden.

     

     

    Ingrid Van der Graaf

  • Libris Geschiedenis Prijs 2021 voor Sandra Langereis

    Vanmorgen werd tijdens een speciale uitzending van radioprogramma OVT door juryvoorzitter Khadija Arib  bekend gemaakt dat Sandra Langereis de Libris Geschiedenis Prijs 2021 wint voor haar boek Erasmus: dwarsdenker. Een biografie. De jury noemt het boek over Erasmus een ‘originele biografie’ dat, ‘stoelt op briljant wetenschappelijk onderzoek, dat ondanks zijn omvang tot aan het eind toe meeslepend is, een boek dat je omver blaast.’

    De Libris Geschiedenis Prijs bekroont historische boeken die een algemeen publiek aanspreken. De criteria zijn dat het boek een oorspronkelijk onderwerp heeft, prettig leesbaar is en op gedegen historisch onderzoek stoelt.
    De jury vindt Erasmus, ‘een fascinerende en leerzame biografie over een van de markantste denkers uit de geschiedenis. Sandra Langereis gaat in haar onderzoek als een detective te werk, en reconstrueert waarom het voor Erasmus van het grootste belang was om in verschillende levensverhalen zijn geboortejaar te verhullen. Dit boek maakt inzichtelijk wat het humanisme en de Renaissance écht hebben betekend en laat zien waarom Erasmus, gedreven door zijn zoektocht naar de oorsprong van taal en verhaal van de Bijbel, een van de grootste humanisten ooit is. In krachtige zinnen laat Langereis de lezer kennismaken met Erasmus als mens, met al zijn goede en slechte eigenschappen.’

    Overige kanshebbers voor de prijs waren:
    Philip Dröge met Moederstad. Jakarta, een familiegeschiedenis
    Jelle Gaemers met Willem Drees. Daadkracht en idealisme
    Margriet van der Heijden met Denken is verrukkelijk. Het leven van Tatiana Afanassjewa en Paul Ehrenfest
    David Van Reybrouck met Revolusi. Indonesië en het ontstaan van de moderne wereld

    Aan de prijs is een bedrag van 20.000 euro verbonden. De niet-winnaars krijgen een bedrag van 1.500 euro als waardering voor hun prestatie.

    Lees hier de recensie Erasmus: dwarsdenker. Een biografie die op onze site verscheen.

     

    Fotograaf: Sander Heezen

     

    Ingrid Van der Graaf

    ,

  • Peter Verhelst wint Constantijn Huygens-prijs 2021

    Aan de Vlaamse dichter en schrijver Peter Verhelst (1962) werd de Constantijn Huygens-prijs 2021 toegekend. Het volgens de jury ‘adembenemend oeuvre’, van Verhelst is sinds zijn debuutbundel Obsidiaan in 1987 al meer dan dertig keer bekroond. Hij ontving onder andere in 2008 de Jan Campertprijs voor Nieuwe Sterrenbeelden, de Herman de Coninck-prijs wel vier maal, de F. Borderwijk-prijs in 2000 voor de verhalenbundel Tongkat en in 2018 de Sybren Polet-prijs, net als de Constantijn Huygens-prijs, een oeuvre-prijs. Verhelst reageerde opgetogen en liet weten ‘zeer verguld’ te zijn. Door veel jonge dichters en schrijvers wordt Verhelst gezien als een boegbeeld en is als auteur van grote invloed.

    Volgens de jury is Peter Verhelst ‘de verdiende laureaat van de Constantijn Huygens-prijs’. Maar ook denkt de jury dat Verhelst zich bij die prijs ‘misschien wat ongemakkelijk zou kunnen voelen.’ Verhelst staat bekend als iemand die zichzelf en zijn werk niet graag vastlegt, of gelabeld ziet. Volgens de dichter moet poëtica blijven bewegen, herschreven blijven en blijven stromen. Zo wil de jury ook dat de toekenning van deze Constantijn Huygens-prijs gezien wordt, ‘niet als een bevestiging van wat is geweest, maar als een bekroning van de volgehouden inspanning van Peter Verhelst om te blijven zoeken naar alles wat zou kunnen zijn.’

    De jury bestond uit Erica van Boven, Jeroen Dera, Jeannette Smit, Nisrine Mbarki, Aad Meinderts (voorzitter), Sanne Parlevliet, Jan de Roder, Rashif El Kaoui en Sarah Vankerschaever.

    De Constantijn Huygens-prijs wordt uitgereikt op 23 januari 2022 op het festival Winternachten in Den Haag. Aan de prijs is een geldbedrag van 12.000 euro verbonden.

     

    © Fotograaf Stephan Vanfleteren 

     

    Ingrid Van der Graaf

  • ‘Elders’ nu overal te lezen

    ‘Elders is niet hier maar ergens anders. Een onbepaalde plaats, in ruimte en tijd. Het woord roept een verlangen op, een vage herinnering of een aanduiding voor een plek of gebied. Wie zich ernaartoe verplaatst, zal het niet aantreffen. Zodra je het een naam geeft, heft het woord ‘elders’ zich op.’ Dit is een citaat uit de column ‘Thuiskomen’ die Hans Muiderman schreef voor  het nieuwe literaire platform Elders literair.

    Elders literair staat sinds kort online. Het is een nieuw literair initiatief dat publiceert, beschouwt, bekijkt en bespreekt. Nu alleen nog in digitale vorm, maar straks ook als papieren tijdschrift. Het biedt ‘een podium aan prozaschrijvers, dichters en essayisten voor wie het ‘niet hier’ in hun werk een wezenlijke rol speelt’.

    En dat geldt dan voor schrijvers die door de redactie worden benaderd, maar ook voor gevestigde, beginnende schrijvers en debutanten zolang ze zich maar kunnen vinden in het thema. De redactie beoordeelt ingezonden bijdragen op ‘(potentiële) literaire kwaliteit, authenticiteit en durf.’
    Elders literair is een Haags initiatief en richt zich op Nederland, Vlaanderen en andere Nederlandstalige gebieden.
    Behalve over literatuur gaat het in Elders over beeldende kunst, fotografie, film en architectuur.

    Bezoek de website en geniet bijvoorbeeld van de ontroerende bijdrage van Roeland Zijlstra over Pierre Goedgezelschap, de door Gerlinda Heywegen prachtig geschreven bespreking van de Japanse film Maborosi of struin gewoon een beetje rond op Elders literair.

     

     

    Foto: Els Kort
    Op weg naar Banda Ely, Kei Besar, Molukken, 2019

     

    Carolien

    ,
    , , , ,

  • Het effect van het toekennen van de Nobelprijs voor de Literatuur

    Het toekennen van de Nobelprijs voor de Literatuur is een tombola met steeds weer een verrassende uitkomst. Zelf houd je een eigen lijstje bij van schrijvers die het nu ‘echt wel verdiend’ hebben. Nu Philip Roth van het lijstje gevallen is, blijven over Cees Nooteboom, Marilynne Robinson, Antonio Lobo Antunes, Hillary Mantel, maar daar wordt geen rekening mee gehouden. Dat is maar goed ook, niet enkel het lauweren van schrijvers die wereldwijde bekendheid genieten is belangrijk, maar juist die schrijvers waarvan het merendeel van ons nog nooit gehoord had, moeten gezien worden. Het is nodig dat het meerstemmig koor aan schrijvers die een belangrijke weergave van menselijk handelen in hun boeken tonen, gehoord wordt.

    Bij het nieuws dat de Brits-Tanzaniaanse schrijver Abdulrazak Gurnah (Zanzibar, 1948), de Nobelprijs kreeg toegekend, zal menigeen naar de boekenkast gelopen zijn om te kijken of er bij de ‘G’ misschien, wie weet, een boek van deze schrijver stond. Veel kans daarop was er niet. In 1989 verscheen zijn debuut Herinneringen aan mijn zwarte rotjeugd (Memory of Departure) bij de inmiddels opgeheven uitgeverij Arachne. In 1994 verscheen van Gurnah bij uitgeverij Van Gennep de roman Paradijs (Paradise), en dat was het. Hans Bouman recenseerde in 1994 Paradijs voor de Volkskrant, de recensie werd op de dag van de bekendmaking opnieuw geplaatst.

    Abdulrazak Gurnah vluchtte in 1967 naar Groot-Brittannië waar hij het bracht tot hoogleraar Engelse en postkoloniale literatuur aan de universiteit van Kent. Sinds eind jaren tachtig schreef hij meer dan een dozijn romans, verhalen- en essaybundels. In zijn boeken onderzoekt hij, zoals hij zelf zei een ‘paradigma van menselijke relaties’. Zijn roman Desertion (2005) wordt als zijn meest succesvolle boek gezien waarin hij zich ondermeer afvraagt hoe het komt dat vrouwen de meest onderdrukte personen in de wereld zijn, dat de kansen voor hen om zich maatschappelijk te kunnen ontplooien, nog altijd lager liggen dan bij mannen. In deze roman komt ook het ontbreken van de juiste communicatie aan de orde. Hij schetst de relatie tussen een Arabisch sprekende moslima en een Engelsman. Doordat zij elkaars taal niet te spreken, krijgen ze geen toegang tot een gedeelde persoonlijke belevingswereld. En wat daar de gevolgen van zijn.

    Dit las ik in een mooi stuk over de winnaar Abdulrazak Gurnah door Geertjan De Vught in De Volkskrant.  Als je dat artikel gelezen hebt, wil je alles over deze schrijver lezen. Noem dit het effect van de Nobelprijs voor de literatuur. Zijn boeken zijn nergens te vinden. Hoewel Jeroen Vullings online een boek van Gurnah vond, voor 500 euro kon hij het bestellen, zo vertelde hij afgelopen zaterdag in het radioprogramma Nieuwsweekend.

    De Zweedse Academie kende de prijs aan Gurnah toe ‘voor zijn compromisloosheid en compassie bij het doorgronden van de effecten van het kolonialisme en het lot van de vluchteling in de kloof tussen culturen en continenten’.

    De laatste roman van Gurnah, Afterlives verscheen in 2020. Voor zover bekend zijn uitgevers aan het bieden om zijn werk te laten vertalen en uit te geven. We kunnen haast niet wachten wie deze tombola wint.

     

     

    Ingrid Van der Graaf

    , , , , , ,

  • Finale Poetry Slam 2021 gewonnen door Monique Hendriks

     Vrijdagavond werd er in een uitverkochte zaal in TivoliVredenburg (hoe dat klinkt:, uitverkocht!), tijdens het International Literature Festival Utrecht (ILFU), tussen elf poetry slammers gestreden om het kampioenschap Poetry Slam. Deze slammers hadden zich een plek in de finale verworven na verschillende voorrondes in Nederland en Vlaanderen: Martijn Nelen, Effie Ophelders, Ellen Oosterwijk, Hindirk Hannema, Jeroen Naaktgeboren, Levi Noë, Lucas Kloosterboer, Marrit Jellema, Monique Hendriks, Sannemaj Betten en Suzanne Krijger.

    En het is Monique Hendriks, die in een battle met Lucas Kloosterboer, unaniem gekozen door jury en publiek, het kampioenschap veroverde en zich na deze avond Nederlands Kampioen Poetry Slam 2021 mag noemen. Naast de titel, kreeg ze ook de Gouden Vink wisseltrofee (vernoemd naar dichter/schrijver Simon Vinkenoog) en een cheque van duizend euro mee naar huis. De tweede plaats was voor Lucas Kloosterboer, die hiermee een prijs van 250 euro won.

    De jury, bestaande uit Anne Vegter, Derek Otte en Yousra Benfquih prees Hendriks’ verbeeldingskracht en evenwichtige performance, en sprak de lovende woorden: ‘Monique is een dichter met een stem die zich nog veel verder gaat ontwikkelen en heel groot gaat worden.’

    Ingrid Van der Graaf

    , ,

  • Prijs voor Beste Boek voor Jongeren naar Simone Atangana Bekono

    Simone Atangana Bekono heeft met haar boek Confrontaties (Lebowski) de prijs Beste Boek voor Jongeren 2021 in de categorie oorspronkelijk Nederlandstalig gewonnen. Aan de prijs is een bedrag van 2.500 euro verbonden.

    Confrontaties gaat over de zestienjarige Salomé Atabong die een maand in jeugddetentie zit omdat ze twee schoolgenoten – die haar discrimineerden en kleineerden – ernstig heeft mishandeld. Ze denkt na over wat er mis is gegaan, wie er schuldig is en waaraan. Confrontaties is het romandebuut van Simone Atangana Bekono (1991). Ze stond ermee op de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2021 en won deze maand ook de Hebban Debuutprijs 2021. Het boek werd in de pers een aanklacht tegen uitsluiting genoemd.

    Het Beste Boek voor Jongeren is onderdeel van de Boekenweek van Jongeren. In de categorie Oorspronkelijk Nederlandstalig waren verder genomineerd:
    Strovuur van Gerwin van der Werf (Atlas Contact),
    Bart van Ap Dijksterhuis (Prometheus),
    Auxiety van Dieuwertje Heuvelings (Das Mag)
    Confettiregen van Splinter Chabot (Spectrum)

    De Boekenweek van Jongeren vindt plaats van vrijdag 17 t/m zondag 26 september.

     

    Ingrid Van der Graaf

    , , ,

  • Hans Vervoort-prijs voor verhalend proza van neerslachtige en toch opbeurende aard

    Schrijver Hans Vervoort wil meer aandacht voor ‘vertellers-proza’. Met de dit jaar ingestelde tweejaarlijkse Hans Vervoort-prijs wil hij de Nederlandse literatuur een beetje wakker schudden. Het mooie aan deze prijs is dat iedereen, van lezer tot schrijver, van uitgever tot boekverkoper titels kan inzenden èn dat ook in eigen beheer uitgegeven titels mogen meedoen. Veel boeken die in eigen beheer worden uitgegeven, worden weinig besproken, blijven ongezien. Deze prijs zal daar deels verandering in brengen.

    De Hans Vervoort-prijs wil meer aandacht voor ‘proza dat NIET beoogt iemands wereldbeeld te veranderen. Maar dat die wereld gewoon beschrijft.’ Zo liet Hans Vervoort in een bericht op zijn Facebook account weten.

    Aan de prijs is een geldbedrag van 10.000 euro verbonden, 5.000 euro is door de Hans Vervoort Stichting beschikbaar gesteld, de andere helft kwam kort na de bekendmaking van de Hans Vervoort-prijs binnen, als gift van een anonieme literatuurkenner.

    In aanmerking voor deze prijs komen oorspronkelijk Nederlandstalige verhalenbundels en romans verschenen in 2020 en 2021, en geschreven in een ‘bij voorkeur niet overdadige, liefst zuinige stijl’, waarbij ‘zelfspot bij de verteller of hoofdpersoon als pluspunt geldt’ en: ‘Een zekere weemoed eveneens.’

    De jury van de Hans Vervoort-prijs bestaat uit voorzitter Arjan Peters  (literatuurcriticus) Roeland Dobbelaer ( Bazarow en de Leesclub van Alles) en Bart Leemhuis (De Nieuwe Boekhandel). 

    Tot en met 31 december 2021 kunnen titels worden aangedragen. De shortlist van de drie tot zes titels die in aanmerking komen voor de prijs, wordt eind februari 2022 bekend gemaakt.
    De winnaar wordt bekend gemaakt in april van dat jaar.

    Verdere informatie is te vinden op www.hansvervoort.nl

     

     

    Ingrid Van der Graaf

    , , ,

  • Europese Literatuurprijs naar Bosnisch-Duitse schrijver Saša Stanišić

    De jaarlijkse Europese Literatuurprijs bekroont de beste hedendaagse Europese roman die in het voorgaande jaar in het Nederlands verschenen is. Zowel de auteur als de vertaler van de winnende roman wordt bekroond.

    Dit jaar valt de prijs, die voor de elfde keer wordt uitgereikt, op de autobiografische roman Herkomst (Ambo Anthos) van de Bosnisch-Duitse schijver Saša Stanišić (1978). Het boek werd in 2019 al bekroond met de belangrijke Deutscher Buchpreis. In Herkomst schrijft Stanišić over zijn jeugd in voormalig Joegoslavië, zijn vlucht naar Duitsland begin jaren negentig en de jaren daarna.

    Uit het juryrapport: ‘Herkomst is zowel een liefdevolle en persoonlijke geschiedenis verteld vanuit het perspectief van een (klein)zoon, als een moderne en tragische Europese geschiedenis die we niet mogen vergeten. Aan het einde voert Stanišić dit op tot een compositorisch sterk staaltje schrijverschap. Vertaler Annemarie Vlaming heeft deze sprongen en lichtheid feilloos overgebracht uit het Duits. De scherpe woordgrappen en snelle, puntige, erg eigen behandeling van de taal vallen zonder enige moeite samen met het verhaal en de vertelling behoudt ook in het Nederlands overal haar natuurlijke toon.’

    De andere nominaties voor de Europese Literatuurprijs waren De jaren van Annie Ernaux (vertaling Rokus Hofstede); Meisje, vrouw, anders van Bernardine Evaristo (vertaling Lette Vos), Langs de rivier van Esther Kinsky (vertaling Josephine Rijnaarts) en De reparatie van de wereld van Slobodan Šnajder (vertaling Roel Schuyt).

    De uitreiking door juryvoorzitter Manon Uphoff vindt plaats op 6 november tijdens het festival Crossing Border in Den Haag.
    D schrijver ontvangt € 10.000 en de vertaler € 5.000.

    Ingrid Van der Graaf

    , , ,

  • In memoriam K. Schippers 1936-2021

    Op 12 augustus is schrijver, dichter, essayist K. Schippers na een korte periode van ziek zijn overleden. Hij werd vierentachtig jaar. Schippers, die ook wel de ‘beeldend kunstenaar onder de schrijvers’ werd genoemd, was in juni van dit jaar een van de gasten in de laatste uitzending van het boekenprogramma van de VPRO Brommer op zee, waar hij vanaf zijn huis in de Concertgebouw buurt, naartoe was gewandeld om daar verslag te doen van wat hem onderweg zo was opgevallen. Wie de uitzending terugkijkt, ziet dat de presentatoren die hem interviewden over zijn laatste boek Nu je het zegt, gretig aan zijn lippen hingen, een verwachtingsvolle lach om de lippen, verlangend naar een typisch schipperiaanse observatie. Die dan niet kwam. 

    K. Schippers werd op 6 november 1936 als Gerard Stigter in Amsterdam geboren en schreef een uitzonderlijk oeuvre van verhalen en beschouwingen, gedichten, romans, essays en readymades. Hij was een creatieve kijker, alledaagse dingen werden door zijn waarneming van hun gewoonheid ontdaan. Samen met J. Bernlef en G. Brants richtte hij het tijdschrift Barbarber (1958-1972) op dat in eigen beheer werd uitgegeven. In 1963 debuteerde Schippers met de dichtbundel De waarheid als De koe. Hij schreef in totaal ruim veertig romans, poëziebundels en bundels verhalen & beschouwingen. Op zijn eigen typische wijze vermengde hij in alle genres fictie, documentaire en autobiografie.

    Zijn romans hebben vaak een gedachte-experiment als uitgangspunt, zoals de gedachte over het toe-eigenen van taal in de roman Zilah (2003). Hij schreef over kunst in het documentaire boek Holland Dada (1974/2000) en voor zijn beschouwende bijdragen voor NRC Handelsblad, kreeg hij in 1996 de P.C. Hooftprijs. Het jaar daarop ontving hij voor zijn kunstkritieken de Pierre Bayle-prijs. Twee van zijn romans werden bekroond, in 1983 de Multatuliprijs voor Beweegredenen en in 2006 de Libris Literatuur Prijs voor Waar was je nou, de roman die uitgroeide tot een bestseller. 

    K. Schippers trad geregeld op tijdens de Nacht van de Poëzie, de laatste keer was in 2015 waar hij door Ester Naomi Perquin werd aangekondigd met een anekdote. Perquin vertelde dat zij eens met een bijna tachtig jaar oude dichter een museum bezocht. Dat zij die dichter onderweg kwijtraakte en na tientallen minuten zoeken, waarbij ze de suppoost inschakelde en bang werd bij elke toiletdeur die zij opentrok de dichter ineengezakt op de vloer zou aantreffen. Tot ze de dichter buiten in de zon zag zitten, een sigaret rokend. Zij vertelde hem hoe ze hem had gezocht, (Waar was je nou) haar groeiende angst hem op de vloer van een toilet te vinden. Hoe de dichter, na aandachtig luisteren, vroeg: ‘En, lag hij daar?’
    Waarna K. Schippers met verende tred het podium betrad en vanaf de katheter voorlas: ‘Iemand elke dag zien/iemand toevallig zien/iemand af en toe zien/ iemand per vergissing zien/(…)/iemand nooit meer zien’ uit zijn bundel Fijn dat u luistert.

    Het is verwonderlijk hoe Schippers zijn verrassende standpunten en visies kwijt kon in de romanvorm.  Zijn romans zijn geen ‘pageturners’, ze behoren langzaam gelezen te worden, als was het poëzie, en dan komt het genieten. In 2014 schreef hij ter ere van de Poëzieweek het Poëziegeschenk. Het thema ‘Verwondering’, kon niet toepasselijker, Schippers keek enkel met verwondering naar de dingen om hem heen. Een van zijn meest geliefde en geciteerde gedichten is ‘De ontdekking’:   

    Als je goed om
    je heen kijkt
    zie je dat alles
    gekleurd is

    Waarna je geïnfecteerd lijkt met zijn woorden en niets zich nog kleurloos aan je voordoet.

    Gerard Stigter was getrouwd met Erica Hoornik, samen hadden ze twee dochters, Diana en Bianca. K. Schippers publiceerde bij Uitgeverij Querido waaraan hij meer dan zestig jaar verbonden is geweest.

     

    Foto: Bianca Sisterman

     

    Ingrid Van der Graaf

    ,
    , , , ,

  • De zomerboeken van Lydia Fris

    Medewerkers van Literair Nederland met hun boeken die meegaan op vakantie of deze zomer in eigen tuin gelezen worden.

    Lydia Fris kijkt ernaar uit in de zomer veel te lezen en noemt hier vijf titels die niet zullen ontbreken in haar vakantietas:

    Ik ben er niet – Lize Spit
    Ik ga leven – Lale Gül
    Een modern verlangen – Hanna Bervoets
    Het kattentheater – Mensje van Keulen, en
    Hoe ik talent voor het leven kreeg – Rodaan Al Galidi.

    Ten eerste Ik ben er niet van Lize Spit, waar ze al lang naar uitkijkt! Ze is nieuwsgierig naar de manier waarop Spit zo’n ingewikkelde ziekte als een psychose in een roman verwerkt. Het tweede boek is Ik ga leven van Lale Gül, omdat dit boek thema’s raakt die Lydia ook tijdens haar master exploreert: uitdrukking geven aan geloofsverlies in Nederlandse literatuur. Het derde boek is de (gesigneerde) verhalenbundel van Hanna Bervoets: Een modern verlangen. Afgelopen Boekenweek mocht ze een inspirerend gesprek met Bervoets voeren. Haar boeken hebben Lydia nog nooit teleurgesteld. Het vierde boek is Het kattentheater van Mensje van Keulen, die ze moet recenseren voor de krant en tot slot Hoe ik talent voor het leven kreeg van Rodaan Al Galidi, die al geruime tijd op haar lijstje stond en haar door vele vrienden is aangeraden.

     

    Lees hier meer van en over Lydia Fris.

    Carolien

    ,
    , , , , , , , , , ,