Literair Nederland

  • Aangrijpend mooi zelfportret van een buitenbeentje

    Oever van Ludwig Volbeda is een briefroman of dagboekroman waarin de lezer in het hoofd kruipt van Jip. Jip moet voor school een zelfportret tekenen. En dat is nu precies haar grote talent. Toch heeft ze het heel moeilijk en lukt het niet om dit op papier te krijgen en dit heeft allemaal te maken met de zoektocht naar haar ware ik. Want je kunt natuurlijk geen zelfportret maken als je jezelf niet helemaal kent. De zoektocht naar zichzelf is het thema van Oever.

    […]

    Met Jip creëert Ludwig Volbeda de typische tiener die in de knoop ligt met zichzelf. Net als elke tiener gaat Jip op zoek naar zichzelf, maar weet ook wel dat ze anders is. De manier waarop Volbeda dit beschrijft is zeer raak en juist. Hij gebruikt een poëtische stijl die soms wat vaag is. De lezer moet heel veel tussen de regels door lezen en dat is precies de sterkte van dit werk. De gedachtestroom van de jongere die op zoek is naar zijn eigen identiteit en geaardheid, die gevoelens soms moeilijk weet te plaatsen, die vlucht en fulmineert, die botst en huilt, … die gevoelsuitersten weet Volbeda op een perfecte manier op papier te zetten. Hij doet dit niet door breedsprakerig te schrijven of grote adjectieven te gebruiken. Integendeel. Hij gebruikt weinig woorden, korte zinnen en korte hoofdstukken waarin hij precies weet duidelijk te maken hoe Jip zich voelt. Volbeda laat de lezer veel veronderstellen en geeft slechts druppelsgewijs het hele plaatje weer.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

     

     

    Carolien

    ,
    ,

  • Beeldschoon boek over dystopisch toekomstbeeld

    Met Eenbeen brengt Thijs Goverde een heel actuele en relevante jeugdroman uit die menig jonge lezer zal aanspreken.

    Eenbeen houdt het midden tussen een dystopische roman en een coming-of-ageverhaal. De roman speelt zich af in het jaar 2136. Onze planeet gaat gebukt onder een nieuwe wereldorde mede bepaald door de klimaatproblematiek.

    […]

    Het toont een nieuwe wereld waaraan de mens zich heeft aangepast, maar tegelijkertijd toont Goverde ook dat sommige zaken nooit veranderen en dat mensen altijd mensen blijven. De onderlinge relaties, de sociale contacten en de eigenheid van karakters bepalen in grote mate hoe mensen leven,  wat er ook gebeurt, in welke wereld de mens ook terechtkomt. Roosmarijn bijvoorbeeld leert hoe het echte leven in elkaar zit en dat niet alles is wat het lijkt. Een boodschap die veel jongeren van vandaag op korte tijd lijken te moeten leren. Vandaar dat Eenbeen zonder enige twijfel een belangrijk en relevant boek genoemd kan worden. Goverde toont dat sommige zaken van alle tijden zijn, maar dat de manier waarop de mens ermee omgaat cruciaal is, en dat ondanks alle tegenslagen en verdriet .

    Carolien

    ,
    , ,

  • Woutertje Pieterse Prijs voor De jongen die van de wereld hield

    Adem kan niet wachten om geboren te worden. Maar dan echt. Want in het prachtige, sfeervolle De jongen die van de wereld hield van Tjibbe Veldkamp, verschijnt Adem als een mogelijk kind, dat hoopt later écht te leven. Hij is ontstaan uit de eerste blik die zijn potentiële ouders op elkaar wierpen. De vraag die centraal staat in het hele boek is echter: zullen die twee elkaar weerzien en gaat het dan ook echt wat worden? Kortom: zal Adem wel leven? Dat maakt het boek spannend. Het wordt een zoektocht vol avonturen, tegenslagen en vreemde wendingen.

    Lees hier de hele recensie op Jong Literair Nederland.

    Op 6 april 2024 ontvingen auteur Tjibbe Veldkamp en illustrator Mark Janssen de Woutertje Pieterse Prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige kinder- of jeugdboek.

    Carolien

    ,
    , , , ,

  • Maksie wil een stoere baas

    Maksie is een hondje. Hij woont bij meneer Koos in de dierenwinkel en wacht al tijden op een nieuwe, stoere baas.

    ‘Oud dametje.
    Foute boel.
    Oud dametje met tas.
    Very foute boel.
    Oud dametje met tas,
    dat RECHT op de dierenwinkel afkoerst…
    Echt mega-super-giga-verschrikkelijk foute boel.’

    […]

    Wanneer zijn ideale baas niet naar de winkel komt besluit Maksie zelf op zoek te gaan naar Droombaas.

    […]

    Als geen ander weet Mathilde Stein lezers te trakteren op spannende verhalen vol humor. In korte tijd bracht ze meerdere boeken voor de beginnende, maar iets gevorderde lezer uit. Na Pluk en Pluis — De weg naar terug was daar Vuurtorenbeer en nu doet Stein opnieuw wat ze zo goed kan met Maksie: geen dunne boekjes met korte woordjes maar dikkere boeken met een origineel, afgerond verhaal en oog voor rijke taal.

    Maksie is een van de genomineerden voor de Woutertje Pieterse Prijs 2024.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

     

     

    Carolien

    ,
    , ,

  • Een prentenboek met hoopvolle boodschap

    Bij de naam Amanda Gorman denk je waarschijnlijk niet meteen aan kinderboeken. De Amerikaanse dichter is vooral bekend door haar activisme en de krachtige taal die ze gebruikt om ongelijkheid te bestrijden. En dat is precies wat het doel is van haar prentenboek Ooit, ergens, een ontroerend boek met een sterke boodschap: een verhaal over hoop en over hoeveel je kunt bereiken met een kleine daad.

    […]

    Het tonen van moed
    Gormans prentenboek Ooit, ergens kun je zien als een verlenging van het gepassioneerde gedicht The Hill We Climb. De boodschap uit het gedicht — moed door samen te werken aan verandering — is volop aanwezig in het prentenboek. 

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland

    Carolien

    ,

  • Bijzondere beesten binnenstebuiten

    Met een titel als Het beestenbinnenstebuitenboek kun je niet anders dan nieuwsgierig worden. Er zijn genoeg boeken over dieren en over de skeletten van dieren. Maar met dit boek heeft Merel toch iets extra’s toegevoegd aan het bestaande aanbod informatieve boeken. Het beestenbinnenstebuitenboek geeft je een letterlijk kijkje in twaalf verschillende dieren: van de slak in je achtertuin tot aan de gigantische potvis. 

    […]

    Het beestenbinnenstebuitenboek is een fijn informatief kinderboek dat de nieuwsgierigheid van kinderen niet alleen stilt door de antwoorden die het geeft, maar ook zeker verder zal aanwakkeren. Een boek waarin kinderen zelf heerlijk kunnen bladeren of wat in de klas goed ingezet kan worden.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

     

     

    Carolien

    ,
    , ,

  • De stroom van de rivier

    ‘Het meisje is op de rivier geboren.
    Haar thuis is hier en daar,
    en alles ertussenin.’

     Zo begint Kind van de Rivier van Tiny Fisscher met illustraties van Pyhai. Met veel gevoel en verbeelding wordt het verhaal verteld over een meisje dat alleen op een bootje woont. Ze laat zich leiden door de stroom van de rivier. Ze is er geboren, de rivier is haar thuis.

    […]

    Tiny Fisscher en Pyhai bewerkten in 2022 voor kinderen De profeet van Khalil Gibrans. Voor Kind van de rivier hebben  zij opnieuw de handen ineen geslagen, met dit prachtige verhaal als resultaat.

     

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

    Carolien

    ,
    , ,

  • Een enorme puinhoop

    We zijn met zijn acht miljarden op aarde, inmiddels. Een niet te bevatten aantal. En we hebben er met zijn allen ook een niet te bevatten rotzooi van gemaakt. In De grootste voetafdruk drukken Rob (auteur) en Tom (illustrator) Sears ons op geestige maar niet mis te verstane wijze met de neus op de feiten.

    […]

    De duidelijke opbouw van het boek voert ons moeiteloos mee naar de boodschap van de schrijvers. Die wordt dankzij het grote lettertype, de vele illustraties en de beknopte, luchtige teksten zeer toegankelijk gebracht. Maar terwijl de toon onverminderd geestig blijft, gaat het boek daarbij steeds meer schuren – een heel mooi contrast.

    […]

    Dat de mens er een puinhoop van gemaakt heeft en daar nu iets aan moet doen, die boodschap komt goed uit de verf. Een geestig boek met een serieuze boodschap; De grootste voetafdruk zal je gegarandeerd bijblijven.

     

    Lees de hele recensie opJong Literair Nederland.

     

     

    Carolien

    ,
    , ,

  • Niet zomaar een kinderboek

    De Amerikaanse schrijver Dave Eggers schreef al verschillende kinderboeken. Zijn nieuwste, De ogen en het onmogelijke, is een bijzonder en uniek boek geworden. Het begint al met de bijzonder mooie uitgave met prachtige illustraties. Eggers’ vaste illustrator Shawn Harris nam als uitgangspunt klassieke landschapsschilderijen van bijvoorbeeld Courbet en Lindholm, maar voegde telkens een hond toe aan het landschap.

    […]

    Met De ogen en het onmogelijke schrijft Eggers schijnbaar het onmogelijke: een volwassenboek op kindermaat of is het een kinderboek op maat van volwassenen? Eenduidig is het zeker niet, interessant en intrigerend des te meer. Lees het voor aan de kinderen en zij zullen er ongetwijfeld een spannend en leuk avonturenverhaal in herkennen, lees het stil op de sofa en je verdwaalt in diep filosofische beschouwingen over vrijheid en het leven.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland

     

     

    Carolien

    ,

  • Een overdonderend debuut

    Niet geschikt voor publicatie van Gabrielle la Rose is alleen al vanwege zijn titel een intrigerend boek. Zo’n boek moet je gewoon lezen. Maar je wilt natuurlijk ook weten: wie is die schrijver? Gabrielle la Rose werkt bij de gemeente Amsterdam als beleidsadviseur schoolveiligheid op middelbare scholen. Zij is opgegroeid in de jaren tachtig in Amsterdam-Oost. Zij heeft de straatcultuur van hangjongeren goed leren kennen, omdat zij daar zelf deel van heeft uitgemaakt. Zij heeft met eigen ogen gezien hoe veel van deze jongeren aan hun lot worden overgelaten en een willige prooi worden van drugsdealers. Hoewel Niet geschikt voor publicatie sterk autobiografisch is, blijft het een roman en is Tyrell, de hoofdpersoon in het verhaal, een verzonnen figuur.

    Op zoek naar veiligheid en liefde
    Het verhaal speelt zich af in de jaren tachtig in haar eigen bekende buurt, in een volkswijk rondom het Beukenplein. De hoofdpersoon is Tyrelle, Tye voor zijn vrienden. Tyrelle groeit op in een gebroken gezin samen met zijn zusje Kimmetje. Voortdurend heeft zijn moeder een nieuw vriendje over de vloer. Het afscheid gaat vaak gepaard met veel geweld. Alleen de buurvrouw heeft in de gaten hoe het er in het gezin aan toe gaat.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

    Carolien

    ,
    ,

  • Wat is het niets?

    Als twee iconen uit de boekenwereld de handen in elkaar slaan, dan moet het wel vuurwerk geven. Toon Tellegen is niet weg te slaan uit de bestsellerlijsten. Zijn dierenverhalen worden door jong en oud gesmaakt en hij ontving dan ook helemaal terecht tal van prijzen voor zijn hele oeuvre, zoals de Woutertje Pieterse Prijs, de Gouden Uil, de Gouden Griffel  en ga zo maar door. Zijn werk wordt overigens over de hele wereld vertaald en gelezen. Illustrator Thé Tjong-Khing mag zich gerust naast Tellegen plaatsen. Ook zijn werk is veel gelauwerd met tal van prijzen zoals de Woutertje Pieterse Prijs, maar eveneens de Max Velthuijsprijs en drie Gouden Penselen. Hem kennen we natuurlijk van de vele illustraties van Vos en Haas. Het was dus uitkijken naar het verschijnen van Waar gaan we eigenlijk heen, een samenwerking van beide grootheden.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

    Carolien

    ,
    , ,

  • Cabaretier tussen brandnetels

    Nijmegenaar Thijs Goverde is kinderboekenschrijver, filosoof, cabaretier en beheerder van een voedselbos. Die aspecten van zijn wereld zijn alle terug te vinden in zijn boek Supergroen. Het is een boek met zesentwintig hoofdstukjes tekst over vegetatie die hij in zijn voedselbos ongevraagd tegenkomt of er zelf in plant. Hij vertelt er cabaretesk over, strooiend met grapjes en wendingen die je als lezer bijna steeds op het verkeerde been zetten. Je leest zijn korte zinnetjes alsof je hem in een kleine zaal hoort optreden. Voor kinderen.

    […]

    De kleurentekeningen van Saskia Heijmans hebben de speelsheid van de tekst. Ze illustreren paginagroot op een koddige manier, wat er over de besproken plant wordt verteld door die een geniepig, lachend of treurig uiterlijk mee te geven.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

     

     

    Carolien

    ,
    , ,