• Een roze kerst

    Nadine Swagerman is een jonge schrijfster met een missie. Haar nieuwste young adultroman Een ongelooflijke kerst is uitgekomen in de nieuwe JIJ DOET ERTOE-lijn van uitgeverij Kluitman, een serie boeken waarin inclusiviteit centraal staat.

    […]

    In jeugdromans van de laatste jaren komen regelmatig personages voor die heel vanzelfsprekend homoseksueel zijn, alsof dat de gewoonste zaak van de wereld is. Dat is het misschien voor veel ‘buitenstaanders’ maar vaak niet voor jongeren die het zelf betreft. Een tiener wil niet ‘anders’ zijn, is sowieso zoekend en onzeker en al helemaal als het doemscenario van homoseksueel-zijn zich opdringt. De kracht en waarde van dit boek ligt juist in de identificatiemogelijkheid die het biedt aan jonge niet-hetero tieners die verward en zoekend zijn zoals Noëlle, de hoofdpersoon van dit kerstverhaal.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

  • Vanzelfsprekende onlogica

    Wat zou jij doen met meer dan twee armen? De octopus, in dit nieuwe verhaal van Toon Tellegen, heeft voor al zijn acht armen een eigen logische functie. Of toch niet? In dit prachtige prentenboek De armen van de octopus lezen we hier meer over.

    […]

    Voor wie bekend is met de fantasierijke dierenverhalen van Tellegen, die vaak een wijze en filosofische ondertoon hebben, zijn er veel herkenbare situaties. Denk bijvoorbeeld aan brieven die worden geschreven in Misschien wisten zij alles en die soms wel of juist niet aankomen. Denk aan de overpeinzingen van de eekhoorn en de mier. Denk aan de speelse en onderzoekende functies van de slurf van de olifant of de steeltjes van de slak. Denk aan bezoek dat zomaar aan kan komen waaien of letterlijk binnen kan vallen.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

     

     

  • Een rollercoaster van een boek

    In De grote vloed slingert Sjoerd Kuyper ons meteen het verhaal in: het is 4 mei 2029 als Moos wakker wordt doordat het bed van zijn opa vanaf de benedenverdieping omhoog gespoeld is en tegen het voeteneind van zijn eigen bed botst, hoog in de torenkamer. Opa denkt dat hij in bed geplast heeft, maar de wereld is onder water gelopen door de grote vloed, en de bedden drijven op de stroom. […] Het boek leest als een op zichzelf staand avontuur vol grappige, bijna surrealistische wendingen. De maatschappijkritische ondertoon is weliswaar steeds aanwezig, maar neemt nooit de overhand.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

     

  • Veertig verhalen geschreven door Anne Frank

    Het Achterhuis, Anne Franks dagboek, is een van de meest gelezen boeken ter wereld en dat is zeker niet alleen te danken aan het aangrijpende verhaal. Het zit hem in de manier waarop Frank vertelt, haar heldere stem, scherpzinnige (zelf)kritiek en onverbiddelijk oog voor het grappige en absurde. Al na de eerste paar bladzijden is duidelijk: hier is een schrijver aan het woord. Dat Frank naast haar dagboek ook verhalen schreef zou dus niemand moeten verbazen. Pennekinderen — Verhaaltjes en gebeurtenissen uit het Achterhuis viert Franks schrijverschap én herinnert ons aan de verschrikkingen van de holocaust. Frank stierf in februari ’45, zes maanden na haar laatste dagboekaantekening, in concentratiekamp Bergen-Belsen.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

  • Globetrotterend van de oertijd naar Greta Thunberg

    Menigeen herinnert zich wel hoe de sleur van plichtmatig schoolbezoek door één leraar in het bijzonder aangenaam kon worden doorbroken. Hij of zij was zo’n aanstekelijke verteller of wist je zo te raken dat je die docent nooit meer bent vergeten. In het beste geval werd in die lessen zelfs de bodem gelegd voor je levenslange interesse of zelfs je latere beroep.
    De Belgische journaliste en dichteres Barbara de Munnynck zou als docente de leerlingen vast meegekregen hebben. Ze publiceerde onlangs Een kleine wereldgeschiedenis in 100 grote data. Als je nog geen liefhebber van geschiedverhalen was word je het door dat boek alsnog.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.
  • Een hart van goud

    Het boek Hout valt op door zijn frisse zachte veelkleurige tinten die goed de sfeer van het verhaal weergeven: een lieflijke sfeer vooral, want iedereen in het bos houdt van Boom. Mooi is ook dat in de tekeningen veel ruimte wordt gelaten voor de korte, poëtische teksten van Crabeels, die in grote scherpe letters veel lichte kleurvlakken om zich heen krijgen.

    […]

    Een zware storm in Hout is een metafoor voor wat de man overkwam die de inspiratie voor het boek leverde: Marc Herremans (1973), een Belgische triatleet die na een fietsongeluk in 2002 gedeeltelijk verlamd raakte en in een rolstoel terecht kwam. Hij bleef aan triatlons deelnemen door met een speciale constructie te lopen en te fietsen en met alleen zijn armen te zwemmen. Toen hij besloot te stoppen met sporten richtte hij To Walk Again op met als doel voorwaarden te scheppen om mensen met een fysieke beperking mee te laten doen in de maatschappij. Een doorzetter en een optimist dus.

    Hout opent met een bijdrage van Herremans waarin deze regels: ‘Er gebeuren dingen die we niet in de hand hebben. Maar onze glimlach blijven behouden…. dat is iets wat we zelf bepalen’.
    Zo is Hout een eerbetoon aan een bewonderd sportman door het verhaal van Boom:

    ‘Wist jij dat Boom ooit de allergrootste was?’
    ‘En nu niet meer?’
    ‘Toch wel, kleintje. Boom vond een manier.’
    ‘Het is zijn hart van hout. Dat krijgt geen storm ooit klein.’

     

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

     

     

  • Gesprek met promovenda Young Adultliteratuur Linda Ackermans

     

    Hoe Young Adultliteratuur volwassen wordt en waarom dat belangrijk is

    Er is de laatste decennia een enorm aanbod aan kinder-, jeugd- en adolescentenboeken op de markt gekomen. Sinds 2009 is daar de specifieke categorie ‘Young Adultboeken’ voor oudere tieners bij gekomen. Deze categorie vindt z’n 15+ -lezers onder andere via de sociale media en lijkt steeds meer terrein te winnen bij uitgevers en in boekwinkels en bibliotheken. Neerlandica Linda Ackermans doet onderzoek naar de status en positie van Young Adultliteratuur in Nederland en is pleitbezorger van het inzetten van deze literatuur in de bovenbouw van de havo en het vwo. Jong Literair Nederland sprak met haar in Nijmegen.

    […]

    Lees het interview op Jong Literair Nederland

     

    (foto: © Lieke Vroomen)

     

     

  • Een vogel per maand

    Dit gaat nooit voorbij is een bundel persoonlijke verhalen over de wandelingen die Octavie Wolters maakt in de Limburgse natuur, in de buurt van haar huis. In twaalf maanden neemt ze ons mee op haar wandelingen doorheen de seizoenen. In elke maand praat ze met een andere vogel. Op elke spread vinden we links de tekst en rechts een pagina vullende linosnede van de desbetreffende vogel.

    […]

    Dit gaat nooit voorbij is een bijzonder boek. Bijzonder, omdat het een buitengewoon knap kunstwerk is en omdat het niet onder één hoedje te vangen is. Het is geen prentenboek voor kinderen; daarvoor zijn de teksten niet genoeg afgestemd op hun leefwereld en bovendien aan de lange kant. Ook de illustraties zijn niet meteen wat we verwachten in een kinderboek. Maar het is ook geen graphic novel voor volwassenen. Dit gaat nooit voorbij is wèl een prentenboek, voor iedereen vanaf een jaar of 16, die wijs en gevoelig genoeg is om te genieten van wat Octavie Wolters hier zo magistraal verwoordt en verbeeldt.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

  • Soms valt alles op zijn plek

    Yorick Goldewijk heeft, samen met illustratrice Jeska Verstegen, een pareltje toegevoegd aan zijn oeuvre en aan de Nederlandse (jeugd)literatuur. De boom die een wereld was is een prachtig boek met wonderschone taal en illustraties die je helemaal meezuigen in de licht filosofische verhalen van dieren die in en om een oude boom wonen en allemaal net even anders zijn.

    […]

    Op het eerste gezicht lijkt De boom die een wereld was een Toon Tellegen-achtig boek, maar dan voor kinderen. Dat doet het boek echter tekort, hoe complimenteus ook bedoeld: het is wonderlijk hoe diepgaand de verhalen zijn en tegelijkertijd zo eenvoudig en simpel zijn. Aangegeven wordt dat dit boek voor 8+ is, maar je kunt het ook prima voorlezen aan jongere kinderen. En elke volwassen lezer zal er zeker ook volop van genieten.

  • Hoe belangrijk kleren voor ons zijn

    ‘Haal mij van deze hanger.
    Grijp mij uit deze kast.
    Laat mij hier niet hangen.
    Pak me beet. O, houd me vast.’


    Gedichten over kleding. Wellicht niet het eerste onderwerp waaraan je denkt bij het bepalen van een thema voor een dichtbundel. Maar Ted van Lieshout besloot om het wél te doen met
    Ommouw me. Het is een bundel vol gedichten, in beeld en taal, waarin hij betekenis probeert te geven aan hoe belangrijk kleren voor ons zijn. En wij voor onze kleren.

    […]

    Ommouw me, gedichten en portretten van kleding en schoeisel, staat er beschreven als je het boek openslaat. Maar daarmee doet de auteur zichzelf én deze bundel tekort. Het is buitengewoon mooie poëzie die raakt, doet verwonderen en kan helen. Een bundel die je leest, koopt of cadeau krijgt, en de rest van je leven met je meedraagt.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

     

  • Soms moet je je gedachten poetsen

    De twaalfjarige Veertje leefde meer dan honderd jaar geleden. In die tijd stopten veel meisjes noodgedwongen met school om te gaan werken als dienstmeid. De weg naar morgenochtend gaat over de nacht voorafgaand aan Veertjes eerste werkdag. Het is een beeldverhaal, gevat in illustraties en tekstballonnen, dat Joke van Leeuwen creëerde ter herinnering aan haar oma, die ook zonder diploma’s door het leven ging.

    […]

    Sinds 1980 heeft Van Leeuwen vrijwel alle Nederlandse en Vlaamse literaire prijzen in ontvangst genomen. De auteur, illustrator, dichter en performer ontving voor haar oeuvre de Theo Thijssenprijs, de Gouden Ganzenveer én de Constantijn Huygensprijs. Dat ze na zoveel jaren vakmanschap nog steeds kan verrassen, bewijst de Haagse duizendpoot met De weg naar morgenochtend.

     

    Lees de recensie op Jong Literair Nederland.

  • Moederkloek

    Op een dag richt een vos een slachting aan in de kippenren waar Vera woont, terwijl Vera verscholen in het struikgewas zat te broeden op haar eieren. Als ze ten slotte weer tevoorschijn komt, is er geen levende ziel meer te bespeuren, behalve een eenzaam vossenjong. Wat nu? ‘Geen hart smelt zo snel als dat van een moeder’ en ‘Het huilde zich een plek in haar warme moederhart.’ Dus adopteert moederkloek Vera het vossenjong. Die adoptie loopt niet van een leien dakje. Vera weet dat een vos adopteren niet verstandig is. Maar als ze het zielige vossenjong ziet, zegt haar gevoel iets héél anders en kiest Vera voor haar hart.

    Lees de hele recensie op Jong Literair Nederland.

    Miet de Bruyn had ook een uitgebreid gesprek met Jef Aerts, de auteur van Roversjong, en een van de meest bekende Vlaamse schrijvers van kinderboeken. Lees het interview hier!