Nate woont samen met zijn moeder en zijn twee broertjes: Jaxon van acht en ‘Turbo Terror’ Dylan van vier. Alle drie hebben ze een andere vader, die niet meer in hun leven is. Gaandeweg leer je over de schrijnende thuissituatie: moeder is vaak weg, naar de bingo om de hoek. Drinkt veel, huilt hele avonden als de jongens slapen. Al snel wordt duidelijk dat de zorg voor zijn broertjes voornamelijk bij Nate ligt.
[…]
De sterke kant van Het laatste jaar is niet het aangrijpende verhaal en de belangrijke thema’s, hoe mooi die ook zijn. De echte kracht van Het laatste jaar zit in de vorm. Het boek, van de Britse schrijver en dichter Goodfellow, is namelijk geheel geschreven in vrije versvorm. Goodfellow trekt je meteen het ontroerende verhaal in met ritmische, korte zinnen.
[…]
Het laatste jaar zit vol met grote thema’s en verwijzingen naar andere literatuur. Het is een boek dat meteen raakt en dat je dankzij de poëtische teksten meevoert in de zware wereld van een jongen die om moet gaan met alles wat het leven hem toewerpt. Een boek dat het waard is om door velen gelezen – en herlezen – te worden. Er is zoveel te ontdekken tussen de regels door.
Het grote boek van alle emoties is een heerlijk blader- en kijkboek. Het is bijzonder speels ingericht, fantasierijk geïllustreerd en optimistisch van toon. Maar vooral: het prikkelt tot actie en tot gesprek met leeftijdgenoten en met ouders. Niet alleen moeders hopelijk. Want zoals Mama Baas over zichzelf zegt: ‘Mama Baas werkt met een vaste poel van mama’s (en papa’s!), elk met een verschillend profiel: getrouwd, gescheiden, bewust alleenstaand, met kinderwens of al mama van één, twee, drie, vier… kindjes’.