Goede literatuur bevat geen woord te veel. Amy Bloom neemt dit wel heel letterlijk en schrapt, schrapt en schrapt nog eens tot haar boodschap in enkele woorden overkomt. De kracht van de Engelse auteur is dat ze in één zin meer emotie kan leggen dan sommige schrijvers in een heel boek. Het maakt dat ieder woord als een mokerslag bij de lezer aankomt. Met Op zoek schreef ze een korte, zeer krachtige roman een jonge vrouw die probeert te overleven in het New York van de jaren twintig. Bloom roept de meest heftige menselijke emoties in een minimum aan woorden op. Zonder ook maar één moment sentimenteel te worden. Haar intense meesterwerk over verlies en de drang om te overleven is het waard om heel langzaam gelezen te worden. En om dan nog eens herlezen te worden.
Amy Bloom, Op zoek, Nieuw Amsterdam, vertaling Paul Syrier, 2008.
