De ondergang is het laatste van een serie boeken die Édouard Louis over zijn armoedige jeugd, zijn vader, zijn moeder en nu dan over zijn broer schreef. Die broer overleed al voor zijn 40^ste. Louis schrijft daarover: ‘Mijn broer bracht een groot deel van zijn leven door met dromen. In zijn arme arbeidersmilieu stelde hij zich voor dat hij een wereldberoemde ambachtsman zou worden, dat hij zou reizen, een fortuin zou verdienen, en dat zijn vader, die uit zijn leven was verdwenen, zou terugkeren en van hem zou houden.
Hij heeft niet een van zijn dromen kunnen verwezenlijken.’

Édouard Louis brak door met Weg met Eddy Bellegueule uit 2014 waarvoor hij in Frankrijk de Prix Pierre Guénin kreeg, een prijs tegen homofobie en voor gelijke rechten. Voor De ondergang ontving hij in 2024 de Prix Les Inrockuptibles 2024, de prijs voor de beste Franse roman.

Veel van zijn boeken zijn ook in Nederland bewerkt voor toneel. Op dit moment tot en met begin juni 2026 speelt het ITA-Ensemble Weg met Eddy Bellegueule in de regie van Eline Arbo.

In het kader van de viering van 50 jaar onafhankelijkheid van Suriname was er vorige week aandacht voor Bigi Yari — Tien Surinaams-Nederlandse schrijvers reflecteren op vijftig jaar Surinaamse onafhankelijkheid.
Deze week is het de beurt aan Suriname, Vijftig jaar tussen zorg en hoop door Coen Verbraak. Nog steeds zijn er legio Nederlanders die niet, of niet veel afweten van de geschiedenis van dit land waar Nederland zo’n stempel op heeft gedrukt, ondanks het grote aantal Surinamers dat sinds 50 jaar in Nederland woont.

Als iemand in staat is om iets aan die lacune in kennis te doen, is dat wel documentairemaker en journalist Coen Verbraak. In Suriname gaat hij in gesprek met bekende en minder bekende Nederlandse Surinamers en praat met hen over hun land, hun ervaringen tijdens en herinneringen aan de hoopvolle tijd van 50 jaar geleden en wat er daarna gebeurde, de migratiestroom naar Nederland, de bestuurlijke chaos, de militaire machtsgreep, de Decembermoorden.

Basis voor het boek is de serie van BNNVARA, Suriname – 50 jaar tussen zorg en hoop, die sinds begin deze maand op NPO 2 wordt uitgezonden (en via NPO-Start is terug te zien). Het boek is de uitgebreide versie van deze gesprekken.

Niet alleen Amsterdam viert dit jaar een belangrijke verjaardag, – haar 750^e -, dat zal u niet ontgaan zijn, maar ook het Genootschap Amstelodamum viert een feestje. Dit genootschap is 125 jaar geleden opgericht om de kennis van en de belangstelling voor het verleden en heden van Amsterdam te bevorderen. Beide verjaardagen zijn aanleiding geweest om in dit jubileumjaar Al die Amsterdamse mensen uit te geven, een uitgave die in het teken staat van de mensen die Amsterdam tot Amsterdam hebben gemaakt, de inwoners van de stad.

Een grote groep schrijvers heeft elk een Amsterdammer uitgelicht, gebaseerd op nieuw onderzoek. Uiteenlopende Amsterdammers krijgen een gezicht, sommigen van hen kennen we, anderen nog niet.

De redactie werd gevormd door Babs Boter, universitair docent Geesteswetenschappen aan de Vrije Universiteit Amsterdam, Gijs van der Ham voormalig senior conservator geschiedenis bij het Rijksmuseum, Marleen Rensen, universitair hoofddocent moderne Europese letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam en Patricia van Ulzen, hoofdredacteur van Amstelodamum.