Noeste gelovigen trotseren de Texaanse prairie tegen beter weten in. Wrede indianen die hun voormalig territorium verdedigen met de Amerikaanse burgeroorlog op de achtergrond. De nieuwste roman van Arthur Japin is een prachtig geschreven historische roman met een sympathieke maar ook stugge oude vrouw in de hoofdrol. Een vrouw die dingen heeft moeten doorstaan die je niemand toewenst. Het moment dat de laatste indianenstam zich besluit over te geven wordt voor haar een reis naar het verleden.
Sallie “Granny” Parker en haar man, kinderen, schoonzonen en kleinkinderen trekken er rond 1835 op uit om een fort te bouwen in Texas. Als pioniersfamilie hebben ze een stuk grond gekregen midden in het leefgebied van een indianenstam: de Comanche. Deze staan bekend als een van de wreedste stammen van het land. Binnen de hoge muren van hun fort wanen de Parkers zich echter veilig. Tot die ene dag aanbreekt waarop de indianen haar halve familie doden en de rest ontvoeren.
Al vanaf de eerste zin van het boek hangt er onheil in de lucht. Toch overvallen de verschrikkingen je. Japin geeft Granny het sarcasme mee wat je verwacht van een vrouw die ondanks die dag oud is geworden. Ze zit niet te wachten op medelijden of vergiffenis. Ze wil gewoon haar familie terugvinden en zo alles ongedaan maken. Maar je kunt dingen niet ongedaan maken en daar komt Granny ook achter. Als ze haar geliefde kleinkind Cynthia Ann na vele jaren weer ziet, blijkt deze onderdeel te zijn van de door Granny zo gehate indianenstam. Ze heeft zelfs kinderen met het stamhoofd. Een foto van Cynthia Ann en haar dochter staat op de voorkant van het boek. Haar andere kind, Quanah, is de leider van de Comache stam op het moment dat ze zich overgeven. Hij is degene die Granny haar verleden doet oprakelen en heroverwegen of de wrok die ze haar hele leven voelde wel zin heeft gehad.
Om de geloofwaardigheid te bewaren heeft Japin de gruwelen die hij tijdens zijn literatuuronderzoek tegenkwam verzacht voor de roman. Dit neemt niet weg dat er gruwelijke gebeurtenissen overblijven. Dat dit waar gebeurd is maakt het boek des te aangrijpender. Hoewel de wreedheden van de indianen uitvoerig wordt beschreven, lijkt de auteur toch gegrepen door de spirit van de indianen. Met korte legendes tussendoor beschrijft hij de gedachtegang van de indianen. En uiteindelijk blijken deze ook veel beter in staat om andere mensen te accepteren dan de minder tolerante blanken.
