-
Haruki Murakami, Spoetnikliefde, geschreven door Elisabeth, lid sinds 18 juni 2003 Spoetnikliefde draait om drie mensen: de ikfiguur, K., leraar; Sumire, een naïeve jonge vrouw die haar studie heeft afgebroken en schrijfster wil worden; en Mioe, de werkgeefster van Sumire. K. is verliefd op Sumire, een verliefdheid die onbeantwoord blijft, want Sumire is verliefd op
-
“Mijn broer Cham verdronk terwijl ik lag te slapen. Dat gebeurde voor de grote vakantie. Na weken van storm en regen was het de eerste mooie zomerdag. Ik was twaalf, hij zeventien. Pas ‘s avonds wierp de zee Cham zijn dode lichaam op het strand.” Met deze mededeling begint Die dag aan zee. Sip is
-
Sommige oeuvres leer je in retrospectief kennen. Een uitgever durft het aan een boek van een in Nederland onbekende italiaan te laten vertalen, en kiest het meest bekroonde. Dat boek blijkt aan te slaan en de uitgever meent dat er een markt is en probeert er nog maar een, de op twee na bekendste misschien,
-
Twee mannen ontmoeten elkaar in een Finse schuur en die ontmoeting verandert hun leven. De twee mannen staan beide op het punt om zelfmoord te plegen en door een bizarre draai van het lot kiezen ze allebei dezelfde schuur uit: de één om zich te verhangen, de ander om zich een kogel door het hoofd
-
Recensie van Martien, lid sinds 29 juni 2003 Dit is een prachtige roman over een vluchteling uit Birma die in een Thais vluchtelingenkamp terecht komt. Het boek is geschreven op verzoek van de Stichting Vluchteling. Glastra van Loon is de eerste van een aantal schrijvers die drie maanden doorbrengen in verschillende vluchtelingenkampen en daarna de
-
Recensie van Gakreel, lid sinds 13 mei 2004 Bernard Schlink: “Der Vorleser“ uitgave van “Diogenes Taschenbuch” 1997 heb ik gelezen in april 2004. Op de omslag staat een detail van een schilderij van Ernst Ludwig Kirchner Nollendorfplatz uit 1912, dat een kruispunt in een stad weergeeft waar van alle vier de kanten trams aankomen.. Het
-
Notulen van Herman Franke wordt aangeprezen als een proeve van zijn meesterschap op de korte baan. “Met hooguit vierhonderd woorden opent hij emotionele vergezichten en afgronden, soms absurdistisch maar meestal ook zeer herkenbaar”, aldus de uitgever. “Korte, zeer scherpe observaties van menselijke contacten” volgens de redactie van het radioprogramma Knetterende Letteren. Nu moet je je
-
recensie door KEV, lid sinds 23-12-2003 Het is ongelooflijk dat het werk van Andreas Burnier zo uit de aandacht verdwenen is. “De trein naar Tarascon” wordt door Cyriel Offermans een religieuze keukenmeidenroman genoemd. Dat is even ongelooflijk, want de gedachten van hoofdpersoon William Baston die tijdens de oorlog tewerkgesteld was in Duitsland, waardoor zijn geest
-
Levi Entfield heeft een zwaarmoedige bui…
-
P.F. Thomese schreef een over het overlijden van zijn dochtertje Isa. Mag je daarover schrijven? Mag je dat lezen? Die vragen blijven bij me hangen, hoe prachtig en aangrijpend Thoméses zoektocht naar wat hij heeft verloren heeft is. Of misschien juist daarom. Zo stom geslagen als hij is, zo wanhopig en nauwgezet als hij probeert
