-
Dylan Ebdus groeit als een van de weinige blanken op in Dean Street, Brooklyn. Het hippie idealisme van zijn ouders komt hem duur te staan: Dylan moet dagelijks pesterijen, afpersingen en geweld doorstaan, maar een vriendschap met Mingus, zoon van een verlopen soulzanger die teert op een paar hitjes, is zijn redding. Graffiti, muziek, stripboeken,
-
Schrijven in de nacht Na de dood van Herman de Coninck in 1997 schreef Kristien Hemmerechts Taal zonder mij, waarin zij aan de hand van zijn gedichten een beeld van de dichter en echtgenoot gaf. De gedichten en het proza van De Coninck is al uitgegeven en daar is nu een kloek boek bijgekomen: Een
-
Zowel de herinnering als het vergetenOp een brug in Parijs, bij nacht, de mist speelt om de lantaarns, staart een man in de Seine. De foto is gedrukt in nachtblauw en zou een still uit de film Les amants du Pont-neuf kunnen zijn, een film in mistflarden, bij nacht opgenomen over twee geliefden die door
-
Karl-Heinz Timm stierf in 1943 op negentienjarige leeftijd aan het oostfront, in de Oekraïne. Een jaar daarvoor had hij zich als vrijwilliger aangemeld bij de Waffen-SS. De Duitse schrijver Uwe Timm voelde zich pas vrij om over zijn oudere broer te schrijven, nadat zijn beide ouders en zijn zus overleden waren. ‘Vrij betekent,’ schrijft hij,
-
Door Coen Peppelenbos Wie tegenwoordig een boekhandel binnenloopt, verbaast zich over de dikke pillen die liggen te wachten op leeshongerige klanten. Vooral jonge Amerikaanse schrijvers houden van dik, dikker, dikst. Als je de moeite neemt om eens zo’n boek te lezen dan zie je al snel de hand van een scriptdokter of een behendige literaire
-
Meer dan een gewone ziektegeschiedenis ‘Thomas gaat dood.’ De eerste zin in Zijn broer van de Franse schrijver Philippe Besson verraadt al meteen waar het boek over gaat. Je wordt als lezer ook wel een beetje opstandig, want hoeveel ziektegeschiedenissen met een noodlottige afloop heb je al niet gelezen? Dode vaders en moeders, dode broers
-
Recensie door Dehairs Hokwerda’s kind van Oek de Jong is een vuistdikke terugkeer naar het naturalisme. ‘Die avond wierp Hokwerda keer op keer zijn dochtertje over de rietkraag in de Ee.’ Met deze zin opent de romann en daarin schuilt meteen de essentie van het verdere verhaal, dat hoofdstuk na hoofdstuk een variatie is op
-
De grote verandering. De omslag. Het leven ontmoeten. Zoveel over geschreven, zoveel over gezongen en zo vaak al beleefd. Met ‘Het Stille Kind’ als compagnon, het terras en een biertje, en dan mijmerend de mensenmassa bekijken. De zon voelen op je hoofd omdat je je met Vollard goddank niet kan identificeren. Vollard, loodzwaar en eenzaam.
-
Recensie door Thomas Mölhman In de 45 gedichten uit de bundel De Grote Vakantie neemt dichter, schrijver, beeldend kunstenaar, fotograaf, zanger F. Starik zijn lezer mee op een persoonlijke gang langs vakantieadressen als de camping, de volkstuin, de stadswoning, het platteland en het graf. Onderweg is hem niets kleins te klein, niets groots te groot.
-
Ter ere van het 25-jarig dichterschap van Jean Pierre Rawie verscheen in april van dit jaar een bundeling van diens werk onder de noemer Verzamelde verzen. Verzamelde verzen bevat de bundels Het meisje en de dood, Intensive Care, Kwade trouw, Woelig stof, Onmogelijk geluk, Geleende tijd als ook een aantal Liederen in opdracht en Vertalingen.
