-
Wie louter op zoek is naar spannende plotwendingen, dynamische dialogen, seks en geweld, moet Broeder, schrijf toch eens! van de Zeeuwse schrijver Rinus Spruit (1946) niet lezen. Voor mensen met een voorkeur voor gelaagde subtiliteit en geslaagde stilistiek biedt deze dunne roman echter veel. Het is een boek over herinnering en geschiedenis, natuur en eenzaamheid,
-
De wereld van Maarten ’t Hart is een representatieve bloemlezing uit alle essaybundels die Maarten ’t Hart heeft gepubliceerd, en dat zijn er nogal wat. Het begon met De kritische afstand in 1976; de laatste bundel Mozart en de anderen verscheen in 2006. Tussendoor vulde hij dertien (!) bundels. ’t Hart heeft dan ook overal
-
Getormenteerde zielen, stukgeslagen dromen, foute vrienden… duisternis overheerst in de verhalenbundel Een stand van de zon van Donal Ryan. Wie graag mooie verhalen leest over het idyllische Ierse platteland is eraan voor de moeite. De twintig – overigens zeer korte – verhalen die Ryan opgenomen heeft in deze bundel spelen zich inderdaad hoofdzakelijk af in
-
De schrijfster met haar zus in een enorm bovenhuis. Duistere gangen, een koele kelder en een koninklijk balkon. In overalls struinen ze rond. Af en toe kijkt ze je aan en vertelt losjes haar verhaal. Soms neemt ze de tijd, de wc is daarvoor de beste plek, en filosofeert erop los. Charlotte Mutsaers, schrijfster van
-
Ook lezers die Rebecca Solnit niet kennen en haar eerder dit jaar verschenen Mannen leggen me altijd alles uit niet gelezen hebben, zullen op basis van de titel vermoeden dat haar nieuwe essaybundel De moeder aller vragen een sterk feministische inslag heeft. Die aanname klopt, zolang de lezer feminisme niet ziet als een zaak die…
-
Zoals het is, van Floris Tilanus, ziet eruit als een prentenboek: op de rechterpagina een paginagrote pentekening, op de linkerpagina een stukje tekst, nooit langer dan vijf regels. En net als bij een prentenboek, zou de tekst eigenlijk voorgelezen moeten worden, liefst zonder dat de toehoorder de plaatjes ziet. Die kan dan luisteren naar ‘Het
-
In 2016 verscheen Le grand marin, de debuutroman van de Franse schrijfster Catherine Poulain. In Frankrijk was het boek een sensatie. Het kreeg veel literaire prijzen. Inmiddels is het boek ook in het Nederlands vertaald als Open zee. Het begint zo: ‘Eigenlijk zou je altijd onderweg naar Alaska moeten zijn. Maar daar eenmaal aangekomen, wat
-
Wie het boek achteloos openslaat en begint te lezen zal snel de indruk kunnen krijgen met De vos een nieuwe bundel persoonlijke beschouwingen in handen te hebben van Dubravka Ugrešić, de in Amsterdam woonachtige Kroatische auteur van de verzameling opstellen Europa in sepia uit 2015. Toch staat op het voorplat duidelijk vermeld dat het om
-
Wie plaats neemt in de redactie van een literair tijdschrift, doet dit om de schitteringen in de literatuur mede prijs te mogen geven. Aankomend schrijvers die ‘het’ in zich hebben voor het voetlicht te schuiven. Zelfs als ze volledig onbekend zijn. Alles uit liefde voor de literatuur. Want voor een dagelijks goed belegde boterham (of…
-
Hoeveel leed kan een mens in zijn leven hebben? Wat is het ergst denkbare verdriet, en hoe kan je dat dragen? Emily Ruskovich gaat de confrontatie met deze vragen aan in haar roman Idaho, die zich afspeelt in het hoge noorden van de gelijknamige dunbevolkte Amerikaanse staat. Het decor is alleszins prachtig: weidse landschappen, dichte
