• Klasseflitsen

    Klasseflitsen

    Wie heeft eigenlijk ooit bedacht dat de roman het hoogste literaire genre is? Waarom moet het hele prijzencircus daarrond draaien en worden poëzie, essays en verhalen stiefmoederlijk behandeld? Aan Joubert Pignon, die met zijn ultrakorte verhalen van soms maar enkele regels of hooguit een paar bladzijden zeker een uitzonderingspositie bekleedt in de Nederlandstalige literatuur, zal

    Lees verder

  • Een dichtbundel geregisseerd als een film

    Een dichtbundel geregisseerd als een film

    De dichteres Delphine Lecompte (1978) debuteerde in 2004 in het Engels met de roman Kittens in the Boiler. Daarna volgden uitsluitend bundels poëzie in haar moedertaal die welwillend maar toch ook enigszins verbaasd door de pers zijn ontvangen. Lecompte is wel een ‘extremist’ genoemd en een dichteres van ‘volstrekt eenmalige gedichten’. Eenmalig of niet, ook

    Lees verder

  • Wat is (de) waarheid?

    Wat is (de) waarheid?

    De Colombiaanse schrijver Juan Gabriel Vásquez kan niet bepaald bogen op een enthousiaste ontvangst door de Nederlandse literatuurkritiek. Enkele jaren geleden liet Maarten Steenmeijer in de Volkskrant 1* noteren bij De reputaties, een voortreffelijke roman over een spotprenttekenaar in Bogota. De aangevoerde reden was dat de schrijver filosofisch leentjebuur zou spelen bij Javier Marías, een

    Lees verder

  • Ontvoerd in Irak

    Ontvoerd in Irak

    Sherko Fatah is in 1964 geboren, in voormalig Oost-Berlijn, uit een Duitse moeder en een Irakese vader. In 1975 emigreerde het gezin naar West-Duitsland. Dit is Fatah’s derde roman die in het Nederlands is vertaald. Evenals zijn vorige boeken speelt ook dit verhaal in het Midden-Oosten. Wanneer de Duitse avonturier en verzamelaar Albert en zijn

    Lees verder

  • Onvergetelijke hommage aan de Shakespeare van de lage landen

    Onvergetelijke hommage aan de Shakespeare van de lage landen

    Een gecompliceerde persoonlijkheid die te midden van roerige gebeurtenissen zijn weg in het leven zocht. Zo treedt Joost van den Vondel (1587-1679) voor het voetlicht in het vierde boek van Hans Croiset (1935). Ik, Vondel is als het ware een door de dichter zelf opgetekende monoloog die zich uitstekend zou lenen als tekst voor een

    Lees verder

  • Drakenbloed en hoestende koeien

    Drakenbloed en hoestende koeien

    Weet je wat nog beter is? Nog beter dan vredig sterven? (..) Niet sterven, kleine Liz, dat is veel beter. Elisabeth Stuart is in 1648 haar laatste illusies kwijt. Haar man, Frederik V van de Palts, is in 1632 overleden aan de pest, hun oudste zoon is in 1928 verdronken, Frederik was zijn rijk Bohemen…

    Lees verder

  • Vergane Hollywoodglorie in de Maghreb

    Vergane Hollywoodglorie in de Maghreb

    In De oppermachtigen (2017) van de Frans-Tunesische auteur Hédi Kaddour raken twee jonge mensen in de Maghreb begeesterd om hun eigen positie te herzien als er een Amerikaanse filmploeg neerstrijkt in hun fictieve stadje Nahbès. Waar de plek precies is in Noord-Afrika blijft in het midden, maar het zou zomaar in het Tunesië kunnen zijn

    Lees verder

  • Literatuur uit de provincie

    Literatuur uit de provincie

    Wie gelooft dat er een kloof bestaat tussen de randstad en het overige deel van Nederland, ook wel ‘de provincie’ genoemd, zal zijn eigen gelijk bevestigd zien als het gaat over uitgevers: ze zijn vrijwel allemaal gevestigd in Amsterdam. Je hebt echter beslist geen zweeftrein nodig om vanuit de hoofdstad een plek als Groningen te

    Lees verder

  • Troosteloos zal het in Twente zijn

    Troosteloos zal het in Twente zijn

    Achterblijvers, dat zijn de personages in Tommy Wieringa’s nieuwe roman De heilige Rita. Ging het in eerdere romans als Caesarion (2009), Dit zijn de namen (2012) en De dood van Murat Idrissi (2017) over hen die grote omzwervingen maakten, dit keer richt de schrijver zijn blik op degenen die hun geboortegrond nooit verlaten hebben. Eén

    Lees verder

  • Niet alles hoeft begrepen om te zien hoe prachtig het is

    Niet alles hoeft begrepen om te zien hoe prachtig het is

    In 1975 werd de Nobelprijs voor Literatuur toegekend aan de Italiaanse dichter Eugenio Montale (1896-1981) voor ‘zijn onderscheidende poëzie welke, met grote artistieke gevoeligheid, menselijke waarden heeft geïnterpreteerd bij een toekomstbeeld op het leven zonder illusies.‘ Toch is zijn werk in Nederland niet erg bekend geworden omdat er maar weinig van vertaald is. In 2002

    Lees verder