• Recensie door: Machiel Jansen

    Recensie door: Machiel Jansen

    Twee dagen nadat Kees Fens overleed op 14 juni 2008 ging de documentaire Erfgenaam van een lege hemel in première. Filmer Hans Keller portretteerde de literatuurcriticus en P.C. Hooftprijs winnaar aan het eind van zijn leven. De film begint als Fens de Chassékerk in de Amsterdamse wijk de Baarsjes binnenkomt. De kerk, gebouwd in de

    Lees verder

  • De rivier als psychotherapeut

    De rivier als psychotherapeut

    Recensie door Rein Swart De in Nederland vrij onbekende Vlaming Mark van Tongele verblijft in het zomerseizoen op de eenvoudige camping à la ferme in de Lozère in Frankrijk. Hij is het moderne leven ontvlucht om de natuur op te zoeken. De rivier Chassezac die langs de camping stroomt, heeft daarin een belangrijk aandeel. De

    Lees verder

  • Superheldin Anna Boom

    Superheldin Anna Boom

    Vergeet Hannie Schaft en Aletta Jacobs. Onze nieuwe heldin is Anna Boom. Deze bijzondere vrouw redde niet alleen het leven van menig Hongaarse jood tijdens de Duitse bezetting van Boedapest als medewerkster van het Zweedse Rode Kruis maar leefde ook na de oorlog een buitengewoon leven. Geheel tegen de tijdsgeest in liet Anna zich door

    Lees verder

  • Bijna dertig en eindelijk een jongen

    Bijna dertig en eindelijk een jongen

    door Rein Swart Deze tien verhalen, die bijna allemaal eerder in tijdschriften zijn gepubliceerd en waarvan er zelfs één een prijs heeft ontvangen van het tijdschrift Lava, horen mijn inziens thuis in de adolescentenliteratuur, die, zoals eerder geopperd is, een aparte plaats in de literaire wereld verdient. Deze Belgische toneelschrijver, acteur én stand-up comedian schrijft

    Lees verder

  • Maatschappij kritische geluiden

    Maatschappij kritische geluiden

    De wereld is vol van betweterige mensen (meestal wat oudere mannen of vrouwen) die het allemaal zo goed weten. Politici, journalisten en literatuurcritici verkondigen ongebreideld hun mening in boeken, tijdschriften en in televisieprogramma’s. Vaak worden van achter de borreltafel allerlei problemen in de wereld opgelost. Doet José Saramango daar aan mee? Het is weliswaar een

    Lees verder

  • Wie dit leest is een zot!

    Wie dit leest is een zot!

    Recensie door Rein Swart In de serie ‘klassieken’ bespreek ik dit keer het debuut van de Poolse meester uit 1937, dat vaak is vertaald. De uitgave uit 1981, door Paul Beers omgezet, gaf het aangename gevoel dat het daarmee wel goed zat. Het is in het begin een wat vreemd boek, waarin groteske verhaal-elementen worden

    Lees verder

  • Een verbluffend openhartig boek

    Een verbluffend openhartig boek

    Deze titel laat vanzelfsprekend alle bellen rinkelen. Wil Berthe Meijer op deze manier meeliften met het dagboek dat inmiddels bekend is over de hele wereld? In eerste aanvang bestaat die indruk natuurlijk wel maar dit blijkt niet het geval te zijn. Niets verhullend verhaalt de schrijfster in zesentwintig hoofdstukken over haar emoties, trauma’s, teleurstellingen en

    Lees verder

  • Muziek en liefde, een pas de deux

    Muziek en liefde, een pas de deux

    Recensie door Rein Swart   In deze novelle, die uitgebracht wordt als roman, hebben de drie hoofdstukken dezelfde indeling als in het muziekstuk Appassionata, dat in het tweede hoofdstuk door hoofdpersoon Derek Hugo op de piano ten gehore wordt gebracht: allegro assai, andante con moto, allegro non troppo. Het is veelbetekenend dat zangeres Nina Roussseau

    Lees verder

  • De ongebundelde stukken bevatten veel aardigs en wetenswaardigs

    De ongebundelde stukken bevatten veel aardigs en wetenswaardigs

    Als je iets aardigs wilt zeggen over artikelen in tijdschriften en kranten die zo’n dertig, veertig jaar geleden geschreven zijn door een schrijver die al weer een tijdje geleden is overleden, dan is het waarschijnlijk dat je iets zegt in de trant van: zijn stukken zijn nog verbazend actueel. Als je iets onaardigs wilt zeggen

    Lees verder

  • Mathilda Savitch voert de lezer terug naar de dertienjarige die hijzelf was

    ‘Ik wil onuitstaanbaar zijn. Ik wil onuitstaanbare dingen doen en waarom niet? Saai is saai is saai is mijn leven.’ Met deze tegendraadse uitspraak begint de roman, Mathilda Savitch van Victor Lodato. De verteller is de dertienjarige Mathilda. In simpele heldere spreektaal richt ze zich rechtstreeks tot de lezer, die vanaf de eerste pagina wordt

    Lees verder