-
Waar heb ik dit eerder gelezen? De winnaar van de Anton Wachterprijs 2006, een tweejaarlijkse prijs voor het beste debuut, ging dit jaar naar van Christiaan Weijts. Uitgeverij Cossee die met drie debuten meedong naar de prijs viste achter het net. Ten onrechte, want Boven is het stil van Gerbrand Bakker is veruit het beste
-
Zelden zal een literaire carrière zo grillig zijn verlopen als de loopbaan van schrijver, dichter, performer Hans Plomp(1944). In de jaren ’60 oogstte hij lof voor zijn hippieachtige romans. In 1968 debuteerde hij met ‘De ondertrouw,’ het relaas van een homo, die gaat trouwen met een meisje en alle gevolgen van dien. De grote doorbraak
-
Na haar bejubelde debuutroman Nimf (2003), die zich afspeelde in Nederland, brengt de Italiaans-Nederlandse schrijfster Simona Moroni de lezer in haar nieuwste roman Medusa Blues naar het bruisende Rome van de jaren ‘90 waar drie jonge onafhankelijke vrouwen op zoek naar liefde en avontuur vreugdeloos ronddolen. Elk van hen probeert het verleden te vergeten en
-
Begin november schreef Literair Nederland een recensiewedstrijd uit. Uit de inzendingen koos de redactie onderstaande recensie van Ludo Hellemans over Elementaire deeltjes van Michel Houellebecq. De recensie geeft blijk van een gedegen analyse van de roman en een originele en duidelijk becommentarieerde visie op het verhaal. Recensie door Ludo Hellemans In Elementaire deeltjes is de
-
In de definitie van ‘renaissance’ als de opleving van de interesse in de klassieke oudheid is een veelheid aan periodes besloten. In Italië al vond het al veel eerder plaats dan in Nederland, in de bouwkunst weer veel later dan in de lettteren. Zeker is dat de huidige stroom van publicaties, met name gevoed door
-
Recensie door Kurt Snoekx Uitgeverij De Bezige Bij bracht vorig jaar de verzamelde gedichten (tot dan toe) van Anneke Brassinga uit onder de titel Wachtwoorden. Nu, een jaar later, verschijnt haar nieuwe bundel, IJsgang. Brassinga schrijft daarin met verve poëzie die overtuigt, die de lezer, zo lijkt het, op geen enkele andere manier had kunnen
-
‘Sprak ze met een accent? In haar eigen taal? Wat was haar eigen taal eigenlijk? Hád ze er wel een, op dit moment?’ Aan het eind van Anne Tylers nieuwste roman Thuiskomen worstelt de Iranese Maryam meer dan ooit met haar eigen identiteit. Ze is halverwege de zestig, woont ruim dertig jaar in de Verenigde
-
Recensie door Juliette van Wersch Al op de eerste pagina voert de auteur je meteen in het wonderlijke huis van Thomas Penman, de dertienjarige held van dit verhaal. Een ontwricht, onvriendelijk, oud huis met Victoriaanse aanbouwsels en een massa lege kamers waar constant de geur van sudderend vlees hangt. ‘De wordingsgeschiedenis van dat vlees kleefde
-
Alweer het vijfde boek van Münstermann, die zich laat afficheren als ‘meester van de hervonden tijd.’ Of hij deze titel verdient is maar zeer de vraag. Evenals in zijn vorige romans speelt Andreas Klein, zoon van Joachim Klein een belangrijke rol in het verhaal. De moeder Marianne Petersen, is op 10 mei 1940 met Joachim
-
Onmiddellijk valt mij op dat er een volmaakte eenheid naar voren komt tussen de afbeelding op de voorpagina, het introgedicht en de eigen gedichten.Het introgedicht refereert in een notendop aan de beklemmende sfeer van een afscheid dat op handen is. Van de vis (symbool voor spiritueel leven) rest alleen nog de graat (het skelet). Het
