Recensies
-
Gelaagde ideeënroman van Eva Meijer
Recensie door: Thomas van HouwelingenOp het pand van de Bezige Bij in Amsterdam staat een gedicht van Remco Campert te lezen: ‘Verzet begint niet met grote woorden / maar met kleine daden (…) jezelf een vraag stellen / daarmee begint verzet / en dan die vraag aan een ander stellen’. De lezer die toevallig tegelijkertijd in de nieuwe roman
-
Tijdsdocument met cultuurhistorische waarde
Door: Olivier RieterFransen, zo wil het cliché, zijn vooral in Frankrijk geïnteresseerd. Als ze al over de grens kijken, dan niet naar Nederland. Daarom is het interessant dat Louis Aragon een dichtbundel wijdde aan ons land (dat hij Holland noemt). Aragon (1897-1982) gold eerst als een surrealistische dichter en later als een sociaal geëngageerd auteur. Van die
-
Grootse literatuur vergt enige studie
Recensie door: Hans VervoortEen boek bespreken dat bestaat uit prachtige volzinnen vol onopgeloste raadsels uit een droomwereld is eigenlijk onbegonnen werk. Lees maar: ‘”Ik ben je vriend, Philippe,” zei meneer Janeu eenvoudig, maar met een wonderbaarlijk gezag. Steeny (bijnaam van Philippe, HV) heeft bruusk zijn hoofd opgericht en in een flits – o, absurde droom! – meent hij
-
Een staalkaart van mensen en individuele leegte
Recensie door: Vic VeldheerBegin dit jaar debuteerde Oscar Spaans met een bundel korte verhalen, Vacuüm. Veel inspiratie voor zijn verhalen heeft hij opgedaan als verhuizer. Maar hij is toch vooral schrijver en columnist. Het aardige is dat hij als verhuizer veel verschillende mensen heeft ontmoet die hij heeft kunnen gebruiken om tot personages in zijn verhalen te komen.
-
Frédéric Beigbeder is in Frankrijk een bekende tv-persoonlijkheid en schrijver: non-conformistisch en kritisch. In Een leven zonder einde voert hij zichzelf op als hoofdpersoon in, wat hij noemt, een ‘science-non-fiction’-roman, d.i. een roman waarin alle genoemde wetenschappelijke ontwikkelingen, in het tijdschrift Science of Nature zijn gepubliceerd. De ontwikkelingen in de natuurwetenschappen en de genetica hebben zo’n duizelingwekkende
-
Grappig en absurdistisch als buffer voor andere emoties in gelaagde bundel
Door: Hettie MarzakDe Vlaamse dichter Philip Hoorne (1964) debuteerde in 2002 in de Sandwich-reeks onder leiding van Gerrit Komrij. Hij schreef een verhalenbundel, stelde enkele bloemlezingen samen en zag zijn gedichten bovendien gepubliceerd in diverse literaire tijdschriften zoals Het liegend konijn en Poëziekrant; inmiddels is zijn zevende bundel verschenen: Het dikke meisje en de ziener. Zoals de
-
Ideeënroman over keuzes en leven in vrijheid
Recensie door: Kris MattheeuwsCreatief met woorden moet wel het devies zijn van Pauline Genee (1968). Hetzelfde devies wordt overgenomen door hoofdpersonage Ava in de roman Roadblock. Hoewel deze roman nog maar de tweede is op het conto van Genee, mag ze toch als een van Nederlands aanstormende talenten gezien worden. Creativiteit is niet nieuw voor Genee. Het was…
-
Van het toneel verdwenen
Recensie door: Anky MuldersDe eerste scène van de toneeltekst Aquarium van Nathan Vecht begint met een man, Walter, en een vrouw, Birgit, die een gesprek voeren bij de verhuisdozen in hun nieuwe huis. Plotseling staan de buren binnen. Ze willen kennismaken en nodigen het stel op de koffie. Birgit heeft juist zelf koffie gezet en daarom vinden de…
-
Leerjaren van een jonge dromer
Recensie door: Adri AltinkOnlangs verscheen De hoogstapelaar van Wessel te Gussinklo, de derde roman over de Utrechtse jongen Ewout Meyster. Hij is daarin 17 jaar oud. Zijn intrede in de literatuur deed deze Ewout in 1986 in De verboden tuin, waarin hij ongeveer 10 jaar is. Het vervolg was De opdracht uit 1995. Daarin volgen we het personage als 14-jarige…








