Recensies
-
Een doolhof van gedachten
Recensie door: Hans Vervoort
Bij de roman De Rover van Robert Walser ogen de pagina’s als gesloten tekstblokken. Elke bladzijde is volledig gevuld met een aaneengesloten reeks woorden. Zonder alinea’s. Héél af en toe een witregel. Geen hoofdstukken, 180 pagina’s onafgebroken proza. Maar als je begint te lezen raak je snel geboeid, zonder op de eerste pagina’s overigens ook
-
Ervaringen van een gewezen grenswachter
Recensie door: Karel Wasch
Een groot probleem, dat de gemoederen wereldwijd bezighoudt, is het internationale vluchtelingenprobleem. Miljoenen ontheemden trekken grenzen over of varen in brakke bootjes over zeeën en moeten dat vaak met uithongering, uitdroging of zelfs de dood bekopen. Machteloze regeringsleiders en ministers vaardigen zinloze maatregelen uit en pompen gigantische bedragen in hulpprogramma’s, die niets meer dan druppels
-
Gedichten als beeldhouwwerken
Door: Hettie Marzak
Nachtboot is de vijfde bundel van Maria Barnas en de opvolger van Jaja de oerknal waarvoor ze in 2013 de VSB-poëzieprijs ontving. Deze bekroonde bundel had als leidend thema angst in alle vormen en voor verschillende facetten van het leven. Hoewel de titel Nachtboot er al op wijst dat het thema van deze nieuwste bundel
-
Een breekbaar geluk
Recensie door: Just Houben
De pont naar Noord. Het is zomer 2013 en Martin van Houten is onderweg naar het huis van zijn overleden geliefde om dierbare spullen van haar uit te zoeken. Zinloos, weet hij, maar gaat er desondanks met twee koffers vol weg. Zo begint Een soort geluk, de debuutroman van vertaler uit het Engels Peter Abelsen.…
-
Carel Peeters ‘leest’ twintig literaire tekenaars
Recensie door: Teunis Bunt
In de ‘Coda’, het nawoord van Het eigenwijze potlood, legt Carel Peeters uit wat hij bedoelt met de ondertitel van zijn nieuwe boek, ‘20 literaire tekenaars’. Het gaat om tekenaars die ‘verder willen kijken’: ‘Ze tekenen met resonantie. Er klinkt humoristisch, filosofisch, psychologisch of literair iets mee dat niet vervliegt bij de eerste blik, zoals vaak
-
Poepluiers, pillen en puberliefde
Recensie door: Eric de Rooij
Zomervacht van Jaap Robben (1984) is een boek van nu: vlotte zinnen, veel dialogen, korte hoofdstukken (meer dan vijftig voor een boek van ruim driehonderd pagina’s). ‘Showing’, geen ‘telling’. Het lijkt geschreven aan de hand van een schema, waarbij gedoseerd de personages geïntroduceerd worden en het plot stap voor stap wordt ontwikkeld. Het gebeurt allemaal
-
Inzicht in het oeuvre van Houellebecq aan de hand van Schopenhauer en Martin de Haan
door Thomas van Houwelingen
Michel Houellebecq, een groot bewonderaar van Arthur Schopenhauer (1788 – 1860), schreef ooit enkele essays over het filosofische werk De wereld als wil en voorstelling (1818). Zijn Nederlandse vertaler Martin de Haan heeft deze vertaald en voorzien van een interessante inleiding waarbij hij de link legt tussen Schopenhauer en het oeuvre van Houellebecq. De tekst van
-
Dat Joseph Roth een eersteklas schrijver is, behoeft geen betoog. Zijn roman Radetskymars over de ineenstorting van de oude, half feodale wereld van het voormalige Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk na de Eerste Wereldoorlog is een monument in de Duitstalige literatuur van het interbellum. Spoken in Moskou is een verzameling reportages, brieven en dagboekaantekeningen waarin het verslag van zijn
-
Liefde is een vorm van vallen
Recensie door: Adri Altink
Ruim halverwege Kus, de debuutroman van de Nederlandse literatuurwetenschapper Julien Ignacio (1969), begint de schrijver Feysel Mansur in zijn studio aantekeningen te maken voor een novelle, waarin een vader voor één dag terugkeert uit het dodenrijk in de gedaante van een mot. ‘De ogen op zijn vleugels zijn de vensters die uitzicht geven op de
-
De kleur van whisky in een herfstblad
Door: Reinder StormIn het jaar dat hij zestig wordt publiceert Wilbert Cornelissen zijn vierde dichtbundel. Zijn eerste bundel verscheen in het jaar dat hij veertig werd. Cornelissen is dus een late debutant en een spaarzaam auteur. Maar er is meer. De bundel Elke dag een / proefsleuven begint met de aankondiging: ‘Gedurende tien jaar schreef de Mottenfokker
