• Glasheldere gedichten

    Glasheldere gedichten

    Poëzie heeft de naam moeilijk te zijn. Met haar bekroonde bundel Alle wensen van de wereld laat Rian Visser zien dat het tegendeel heel goed waar kan zijn. Dat doet ze meteen in het openingsgedicht Half. We komen elkaar / halverwege / tegen luidt de eerste zin. Vervolgens beschrijft de dichter hoe een handdruk, een knipoog…

    Lees verder

  • Een stad als een verhaal

    Een stad als een verhaal

    ‘Woorden zijn de enige overwinnaars,’ luiden de laatste woorden van Pampa Kampana, de 247-jarige protagoniste van Victoriestad, de nieuwste roman van Salman Rushdie. […] Victoriestad, misschien wel de laatste roman van Salman Rushdie, zit bol van plezier, het soort plezier waarvan Rushdie in een interview in The New Yorker met David Remnick zegt dat het…

    Lees verder

  • Debuut waar het lef en de levenslust vanaf spatten

    Debuut waar het lef en de levenslust vanaf spatten

    Eicel, het debuut van Gaia Willemars (1993), kenmerkt zich door een innemende vertelstem, swingende zinnen en een wervelwind aan gebeurtenissen. Volgens de achterflap volgen we een jonge vrouw aan het begin van haar moederschap, toch gaat Eicel grotendeels over haar leven ervóór: haar ontluikende seksualiteit, haar verhouding tot haar lichaam en de worsteling met haar…

    Lees verder

  • De charme van het associatieve

    De charme van het  associatieve

    In Hemelwortels, een pendant van zijn autobiografische roman Diepte! (2013), gaat Jongstra in op grotten en mijnen en de avonturen die speleologen en mijnwerkers er beleefden. In zijn breed uitwaaierende stukken put hij uit literatuur en journalistieke artikelen van soms obscure kranten. Hij diepte zijn materiaal veelal op uit het digitale krantenarchief Delpher van de…

    Lees verder

  • Een verhaal dat bijblijft

    Een verhaal dat bijblijft

    De zoon van de berentemmer van de Franse schrijver Xavier-Laurent Petit is deels gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis, een boek waarin een stuk hedendaagse problematiek subtiel verwerkt is. Als dat ook nog eens heel goed gebeurt, dwingt dat respect af. Thema’s als discriminatie, vooroordelen, uitbuiting, vluchtelingen, mensenhandel, maar ook altruïsme en begrip voor de underdog…

    Lees verder

  • Literaire poging om het leven stil te laten staan

    Literaire poging om het leven stil te laten staan

    Waarom zou iemand anno 2023 de nieuwe uitgave van de vijfennegentig jaar geleden verschenen roman To the Lighthouse van Virginia Woolf willen recenseren? Voor een antwoord daarop was een verdieping in de receptiegeschiedenis van deze roman in Nederland nodig. Naar de vuurtoren is betrekkelijk laat naar het Nederlands vertaald; in 1981 door Jo Fiedeldij Dop.…

    Lees verder

  • Gedachten zijn vrij

    Gedachten zijn vrij

    In de onlangs verschenen Tirade staan alle bijdragen in het teken van ‘Verboden stemmen’, waarmee het reflecteert op de heersende angst- en cancelcultuur. Deze week nog stond er een interview met de  Chinees Amerikaans Nederlandse schrijfster Jean Kwok in de Volkskrant. Dat ook haar boek, Girl in Translation /Bijna thuis uit 2010, in een schooldistrict in…

    Lees verder

  • A ‘little pit’ geeft je hele leven power!

    Opgelet, ‘ouders-slash-verzorgers’. Heb je kinderen die de keukenkastjes uitkammen op zoek naar bijzondere specerijen? Kroost dat zich in de finale van Junior Masterchef droomt? Of juist kinderen die alles wat buiten de categorie macaroni-met-ketchup valt met lange tanden wegkauwen? Dien dit boek op. Want wat je aan de leestafel serveert, kan zomaar wondertjes verrichten aan

    Lees verder

  • Er dwaalt een aardige jongeman door Kopenhagen

    Er dwaalt een aardige jongeman door Kopenhagen

    Het is knap om in een soort telegramstijl een hele vertelling van kop tot staart neer te zetten. Door de veelal korte zinnen leest het boek snel en gemakkelijk weg. Maar wat aanvankelijk lichte kost lijkt, zet de lezer juist aan tot nadenken. Hij moet zelf ontdekken wat er precies gaande is: ‘Haar ogen traanden,…

    Lees verder

  • Fictie als medicijn tegen complexe wereld

    Fictie als medicijn tegen complexe wereld

    Er waren eens twee kikkers, een pessimistische en een optimistische. Ze waren allebei in een pan met room beland en hadden grondig geanalyseerd dat hun overlevingskansen vrijwel nihil waren. De pessimistische kikker deed geen moeite meer en verdronk. De optimistische bleef spartelend vechten voor zijn leven zolang hij de kracht daartoe had. Op een gegeven…

    Lees verder