-
De toon lijkt meteen gezet in de proloog: Het is ironisch te noemen dat het beeld van een zo essentieel deel van onze geschiedenis grotendeels wordt bepaald door een boek dat geen enkele poging doet om een evenwichtig beeld te schetsen. De auteur van De aarde huilt, Peter Cozzens, verwijst hier naar het befaamde boek
-
Er is een geestig gedicht van Willem Wilmink waarin hij overtuigend de kennelijke coïncidentie aantoont tussen namen van dichters en het karakteristieke van hun werk: ‘Van Deel op de details gericht […] en geen puntiger dan Stip’. Een dichter met de naam Jan Glas wekt onwillekeurig de verwachting – nog voordat de bundel geopend is
-
Bliksemflitsen en gigantische wolkenformaties voor zover je kon zien. Vlieger Fabien berekende zijn kansen. Was het een lokale onweersbui? Het eerstvolgende vliegveld had gemeld dat er maar driekwart bewolking was. De verleiding was sterk om terug te keren en weer een hemel vol sterren binnen te vliegen, maar hij besloot door te gaan. Als het
-
Als op 12 september 1985 even na tienen zijn moeder de telefoon opneemt om te vernemen dat haar dochter Marta waarschijnlijk behoort tot de slachtoffers van het grote treinongeluk van de vorige avond, zit João op de grond in de huiskamer met zijn Apachefort te spelen, in gespannen afwachting van de aanval van de wrede
-
Vervelend als je trein vertraging oploopt door een zogenaamde ‘aanrijding met een persoon’. Als (mede)mens doet die persoon er verder niet toe. Hij of zij is een onbekende van wie je aanneemt dat er in zijn leven iets mis is gegaan. That’s it. Journalist Joris van Casteren neemt je mee naar zo’n aanrijding in een
-
In het Musée Albert-Kahn in Boulogne-Billancourt (Parijs) wordt een unieke collectie van meer dan 72.000 kleurenglasplaten van de meest uiteenlopende volkeren bewaard. De steenrijke Franse bankier Albert Kahn gaf in het begin van de twintigste eeuw aan tientallen fotografen de opdracht om alles en iedereen ter wereld te fotograferen. Met zijn levenswerk dacht hij de
-
Duizend-en-een nachtmerries is een bundel verhalen van de uit Irak afkomstige schrijver en dichter Rodaan Al Galidi. Zijn verhaal is bekend: hij vluchtte uit zijn vaderland, zocht asiel in ons land, leerde zichzelf Nederlands en publiceerde inmiddels zes romans en acht dichtbundels, waarvan de roman Hoe ik talent voor het leven kreeg en de dichtbundel
-
Een jongen scheurt, staand aan de reling van een veerpont, bladzijden uit een boek. Hij laat die wegwaaien in de wind, scheurt daarna het boek doormidden en gooit het in het water. Een meisje, twee jaar jonger, ziet het gebeuren. Ze is er van onder de indruk. Zo’n veertig jaar later schrijft ze hem een
-
De personages in de meest recente roman van Alex Boogers zijn tamelijk ongelukkig. Gelardeerd met allerlei andere thema’s, slaagt Boogers erin een liefdevol portret te schrijven van een bijzondere vriendschap. In de polder bouwt een weduwnaar (Jacob) een bijzondere band op met een meisje (Amy). Amy en Jacob zijn beiden verweesd en hebben ondanks hun









