-
Een vaak geciteerde uitspraak van Albert Einstein is: ‘Logica brengt je van A naar B. Verbeelding brengt je overal’. In De vrolijke verrijzenis van Arago, de nieuwste roman van Tomas Lieske, komt Einstein een paar keer voor, maar niet met dit citaat. Toch zou het uitstekend dienst hebben kunnen doen als motto voor Lieske’s verhaal,
-
Uitgeverij Das Mag richt zich uitdrukkelijk op jonge schrijvers, een enkele uitzondering als Charlotte Mutsaers niet te na gesproken. Tot voor kort gaf ze ook een succesvol literair tijdschrift uit met een ongewoon hoge oplage. Wat voor Das Mag pleit, is dat de uitgeverij erin slaagt om een jeugdig publiek te bereiken – ze organiseert
-
Het hoofdpersonage uit Joke J. Hermsens nieuwste roman, Ella Theisseling – en ook haar zoon Tobias, kennen we al uit onder meer haar roman De profielschets. Kunsthistorica Ella Theisseling is in Rivieren keren nooit terug nog even zenuwachtig dan in De profielschets, waarin ze bij een psychiater liep omdat ze toen al niet goed bij
-
‘Ik heb niets interessants te vertellen, maar dat went’. Het zelfverkozen isolement dat Vincent van Meenen (1989) in zijn novelle Tuin beschrijft, leidt bij de hoofdpersoon niet tot interessante bespiegelingen of inzichten. De ik-persoon mag dit dan gelaten accepteren, menig lezer zal dit niet doen. De naamloze hoofdpersoon bevindt zich in een ommuurde tuin aan
-
Alsof je bij de ik-figuur aan de keukentafel zit. Je krijgt van hem een glas orgeade en zijn moeder snijdt de manja in stukken. Ze kletsen, kwebbelen, het is gezellig. Een sympathieke man, hij vertelt graag en op een luchtige toon. Zijn moeder praat er voortdurend dwars doorheen. Onder de paramariboom is de tweede roman
-
Liever horen we onszelf van Renate Dorrestein is oorspronkelijk geschreven als ‘het luistergeschenk ter gelegenheid van de Week van het Luisterboek 2014’ . Mila, het hoofdpersonage van het verhaal, heeft een heel eigen stem. Ze biedt metaforen en combineert in fraaie taal het abstracte met het concrete, zodat er interessante beelden in de hoofden van de
-
Recensie door Kaj Peters In De Weense sigarenboer door Robert Seethaler, moet de zeventienjarige Franz in aanloop naar de annexatie van Oostenrijk met nazi-Duitsland in 1938, zijn geboortestreek Salzkammergut verlaten. De suikeroom van zijn moeder is onverwacht overleden waardoor hij de kostwinner wordt van het eenoudergezin. De ex-vriend van zijn moeder, Otto Trsnjek – de
-
Het is natuurlijk niet evident om een bloemlezing samen te stellen van de beste verhalen van een van ’s werelds grootste auteurs. En toch was dat de uitdaging die Marja Pruis en dochter Greta Le Blansch zichzelf oplegden toen ze besloten dé verhalenbundel samen te stellen van Alice Munro, een van de ‘grande dames’ van
-
In Beste fanatici heeft de Israëlische publicist Amos Oz (1939) drie essays samengebracht over haat en verdeeldheid en over liefde en verstandhouding. Wie zit niet te wachten op een boek over vrede! Toch is dit een boek dat moet worden tegengesproken, of zoals Oz het formuleert in zijn voorwoord, een boek dat gehoord moet worden
-
Tenzij de lezer een groot liefhebber is van degene die ze heeft geschreven, is de vraag vooral wáárom een verzameling van columns moet worden gelezen. Columns verdienen hun aanzien door de plek waar ze worden gepubliceerd en dat is niet in een boek, maar op een vaste plek aan de zijkanten van een krant of
