-
‘Ik ben zo mysterieus dat ik mezelf niet begrijp,’ schrijft de Braziliaanse schrijfster Clarice Lispector (1920-1977) in 1969 in een van haar kronieken. En dat is geen koketterie, want iemand die in staat is de houdgreep van ego en superego te omzeilen en haar gedachten vanuit het onbewuste rechtstreeks op papier te krijgen, moet wel
-
Van Harry Mulisch is de uitspraak: ‘Ik heb de oorlog niet zozeer ‘meegemaakt’, ik bén de Tweede Wereldoorlog.’ Het is meer dan zeventig jaar geleden sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog en het aantal mensen dat zich achter deze uitspraak kan scharen, wordt steeds kleiner. Met een beetje geluk wordt de generatie babyboomers de
-
Ook literatuur is onderhevig aan trends en modeverschijnselen. Wie de jaren negentig actief meemaakte, herinnert zich misschien nog Generation X, het gehypete literaire subgenre dat werd geïntroduceerd door auteurs als Douglas Coupland en Brett Easton Ellis. Het draaide rond nihilistische jongeren die elke vorm van engagement resoluut afwezen en hun heil zochten in seks, drugs
-
Kort na elkaar verschenen twee romans van de hand van Amerikaanse auteurs die ‘onder de grond’ spelen: De ondergrondse spoorweg van Colin Whitehead en De onderwereld van Kevin Canty. Het eerste boek gaat over een vlucht van de minderjarige Cora en de oudere Caesar met behulp van de Ondergrondse Spoorweg, door tunnels van duisternis. Het
-
Aan het einde van de negentiende eeuw schilderde Paul Gauguin in Tahiti het enorme schilderij D’où Venons Nous / Que Sommes Nous / Où Allons Nous. ‘Waar komen we vandaan / Wie zijn we / Waar gaan we heen’. Het is deze wezensvraag die Jurriaan Benschop in Zout in de wond najaagt door in gesprek
-
In een half jaar tijd meer dan honderdtachtig gedichten vergaren voor publicatie in een nieuwe editie van Het Liegend Konijn: ga er maar aan staan. Jozef Deleu, hoofdredacteur van dit tweejaarlijkse poëzieboek doet dit al vijftien jaar lang, elk half jaar. Speuren naar – en proeven van pril afgescheiden dichtwerk waarbij telkens weer een soort afweging
-
In de eerste alinea van de roman Amerika van Franz Kafka ziet de protagonist Karl Rossmann tijdens de nadering van de haven van New York het Vrijheidsbeeld: ‘Haar arm met het zwaard wees omhoog alsof ze hem net had opgestoken en om haar gestalte waaiden de vrije luchten.’ Een veelzeggende zin die in een paar
-
Ik had me de wereld anders voorgesteld, gebundelde stukken uit twintig jaar schrijverschap van opiniemaker Anil Ramdas (1958-2012) bevat tal van interessante inzichten. Zo is er bijvoorbeeld zijn mening dat Paul Scheffers bekende essay ‘Het multiculturele drama’ uit het begin van deze eeuw, vooral door de handig gekozen titel en door de timing school heeft
-
Jane Gardam debuteerde in 1971 op haar veertigste met een kinderboek; sindsdien schreef ze vijfentwintig boeken waarmee ze talloze prijzen won waaronder twee keer de ‘Withbread book of the year award’ voor de beste roman. Ze is in Nederland niet zo bekend: Old Filth (2004) schreef ze op zesenzeventig jarige leeftijd en verscheen onlangs in
-
De naam Cornelis Bastiaan Vaandrager (1935-1992) wordt vaak in één adem genoemd met die van Hans Sleutelaar, Hans Verhagen en Jules Deelder. Zij zijn bekende performers of, specifieker, ‘aucteurs’ waarvan er anno 2017 zovelen rondgaan. Ze schrijven en treden op, begeven zich tussen lezers of tussen toehoorders die hun werk misschien niet eens meer hoeven
