-
Het afgelopen jaar was in Nederland politiek ongekend woelig. Het kabinet viel, politieke carrières braken en bloeiden op en meerdere politieke partijen lagen in- of extern onder vuur. De leugen – of het ontmaskeren ervan – speelde een geheel nieuwe hoofdrol tijdens of na de verkiezingen en een nieuw kabinet kwam in een ongekend tempo
-
Door Niels Nijborg Onlangs verscheen bij uitgeverij Cossee het laatste boek van Sherko Fatah De dief van Bagdad (Ein weisses Land). Eerder werd We gaan als het donker wordt (Das dunkle Schiff) uitgegeven. De vermelding van dit boek in 2008 op de shortlist van de Deutsche Buchpreis veroorzaakte Fatahs internationale doorbraak. De schrijver groeide op
-
Om één recensie uit een archief vol leeservaringen te kiezen is natuurlijk geen doen, maar dat mag geen reden zijn het te laten. Ik stuitte in mijn zoektocht op een geleerd, maar leesbaar exposé over Elementaire Deeltjes van Michel Houellebecq, van Ludo Hellemans waarin het boek vakkundig ethologisch wordt neergezet op zodanige wijze dat
-
Op mijn stapeltje te lezen boeken liggen er twee gebroederlijk te wachten. Tot ik ze één voor één ter hand ga nemen. Een klein literair project zal ik maar zeggen. Het eerste boek is in het Engels, Travels with Charley. John Steinbeck publiceerde het in 1962 als verslag van zijn zoektocht naar Amerika. Ik
-
Joy is een uitermate eigentijds literair werk, inclusief felrealistische scènes, straattaal, postmoderne montagetrucks en downloadbare soundtrack. Maar hij gaat over kunst, schoonheid en onvergankelijkheid en ruikt naar de 19e eeuw: Rodin, De Nerval, Baudelaire en Brussel. In zijn debuut weet Patrick Bassant uit die uiteenlopende ingrediënten een spannende en prikkelende cocktail te shaken. Joy begint
-
Een zeer toepasselijke bijdrage voor deze donkere dagen, die onvermijdelijk op de kerstdagen afstevenen, is deze bijdrage over het boek Alleen op de wereld van Hector Malot. Het is een zeer korte weergave van het verhaal, een stukje van niks eigenlijk. En je vraagt je af waarom dit klassieke kinderboek, waardoor generaties aan het
-
Al ‘bladerend’ door het archief van Literair Nederland, stuitte ik op een recensie over Het kleine meisje van meneer Linh. De recensie, – eigenlijk is het meer een samenvatting dan een recensie – is geschreven door Bernadet. Wie deze Bernadet is, weet ik niet. Duidelijk is wel dat ze genoten heeft van dit prachtige boekje
-
Misschien maar beter bij aanvang gezegd: wanneer de slotwoorden van deze negende feuilletonbundeling er niet om liegen, is hiermee zijn laatste verschenen: ‘Ik neem afscheid van de trouwe volgers van mijn Restletsels. Vaart allen wel en: ketemoe lagi!’ Anders dan bij Philip Roth, die onlangs kenbaar maakte niet meer te schrijven omdat hem daartoe geestelijk
-
Het liegend konijn is een tijdschrift voor hedendaagse poëzie met tweemaal per jaar een uitgave waarin enkel en alleen niet eerder gepubliceerde poëzie wordt opgenomen. Geen recensies of beschouwingen ontnemen het zicht op het werk van de dichter, aan de lezer de taak zelf te oordelen. Het blad heeft een oplage van 1.500 exemplaren en
-
In oktober 1954 vulde een Haarlemse ambtenaar een formulier in waarin Anton Heijboer (of Heyboer, zoals hijzelf schreef) zich liet registreren als kunstenaar. De etser en latere schilder wilde gebruik maken van de contraprestatieregeling. Die voorzag erin dat de gemeente werk aankocht in ruil voor een uitkering. Heyboer verklaarde tegenover de ambtenaar dat hij van
