-
Recensie door Anne-Marie van der Poel Vier jaar geleden verscheen het magnum opus van Michel Faber: The crimson petal and the white (lelieblank, scharlakenrood). In dit kloeke boek (955 pagina’s) volgen we de belevenissen van prostituee Sugar terwijl ze in het Londen van 1875 op een onconventionele manier hogerop komt in de samenleving. Een stoet
-
Door Anne-Marie van der Poel Voor wie er nog aan twijfelde: Arnon Grunberg is de grootste contemporaine Nederlandse schrijver. Tirza consolideert deze positie. Nog zwartgalliger dan Willem Frederik Hermans, maar een zeer waardig opvolger. De existentiële ervaring waarop Grunberg zijn lezers trakteert in zijn jongste roman is aangrijpend, pijnlijk, misselijkmakend en confronterend. Maar oh, zo
-
Door Sen Nandoe Het debuut van Bea Vianen is ook zevenendertig jaar na verschijning in Suriname nog steeds een veelgelezen boek dat graag door middelbare scholieren op ‘De leeslijst’ wordt gezet. En niet alleen vanwege de niet al te grote omvang van het boek. Bea Vianen beschrijft in Sarnami, hai het moeizame proces naar volwassenheid,
-
Recensie door Pauline van der Lans In de zomer van 2005 kreeg ik Anjet Daanjes vorige roman Veelvuldig en Alleen voor mijn verjaardag en dat heb ik met veel plezier gelezen. Ik vond haar manier van vertellen verfrissend, en haar spel met realiteit en verbeelding verraste me. Van de schrijfster had ik nog nooit gehoord
-
Als warm voorstander van het associatieve lezen, word je door het toeval nog weleens verrast. Zo nam ik me al sinds het lezen van The Namesake van Jhumpa Lahiri (aan te raden) voor de novelle De Mantel van Gogol eens te lezen. Dat speelt een cruciale rol in het boek (de hoofdpersoon identificeert zich nogal
-
De dichter Barney Agerbeek ( 1948) verdiende zijn sporen al ruimschoots als dichter van de onvergetelijke bundel “Opzij van mensen” uit 2003. Deze bundel was snel uitverkocht en zou een tweede druk verdienen. De pers was uiterst lovend over dit debuut en terecht. “Eindelijk een dichter met een eigen geluid en geen epigoon” jubelde een
-
Recensie door Bernadet Suleiman is zo’n jongetje, woonachtig in Libië waar Kadaffi zijn straffe bewind voert. Door zijn ogen lezen we hoe diep dit bewind in ieders leven ingrijpt, zelfs de kinderen staan niet meer onbevangen tegenover elkaar. Suleiman is een naïef jongetje en brengt zijn tijd voornamelijk met zijn moeder door. Vader is een
-
Het boek begint in 1987 en de hoofdpersoon- ene Maarten- is op dat moment negentien jaar. Hij heeft een jaar internaat achter de rug en twee verprutste HAVO-eindexamens maar nu slaagt hij dan eindelijk voor zijn herexamen geschiedenis. De wereld ligt aan zijn voeten en de vraag is: ‘Wat nu?’ Maarten kiest voor een baantje
-
Recensie door DdH Vorig jaar is uitgeverij Querido begonnen met een pamflettenreeks. Dunne boekjes met een mening over prangende kwesties. Het eerste deeltje werd geschreven door Thomas Rosenboom, Denkend aan Holland, een eloquente aanklacht tegen de verwende houding van de Nederlander. Daarna volgde Dèsanne van Brederode met Modern dédain, een al minstens zo belangrijke aanklacht tegen de
-
De Speler is Dostojewski's meest autobiografische roman. Wat voorafging aan het schrijven van De speler: In 1861 had Dostojewski samen met zijn broer Michael de leiding over een erg geliefd literair magazine. Vanwege een artikel over de opstand van de Polen tegen de tsaar werd het blad echter verboden en kwamen de broers diep in
