-
‘Alles moet opgeschreven worden.’ ‘In het westen van Tokyo bevindt zich de schilderachtige buurtschap Nieuwloofwijk.’ Met deze eerste zin omschrijft de schrijver de wijk, waar hij gedurende de eerste jaren van deze eeuw een aantal oudere buurtbewoners portretteert. Van Heest is dan nog journalist, maar met tegenzin en zit liever thuis terwijl zijn vrouw Annelotte
-
Op het omslag wordt Bernhard Schlink aangekondigd als de schrijver van De voorlezer, dat in 1995 een wereldhit was. Er staat niet bij dat dit nieuwe boek verhalen bevat; langere verhalen weliswaar, maar die vallen toch tegen. De eerste drie verhalen bevatten hetzelfde ingrediënt, namelijk onbetrouwbaarheid in een man-vrouw relatie. Dat gegeven wordt nogal belegen
-
In het Haydn-jaar 2009 liet Dimitri Verhulst zich op verzoek van het Ensor Strijkkwartet inspireren door Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze van Joseph Haydn. De wens van het strijkkwartet was om deze muziek eens ontkoppeld te zien van het religieuze gegeven, en de zeven laatste zinnen die Christus aan het kruis sprak
-
‘De Nederlandse burger wil verantwoord consumeren, maar de Nederlandse consument kiest voor goedkoop. Deze gespletenheid is voer voor psychologen‘, schrijft Roland Duong halverwege zijn boek. Roland Duong is bekend van enkele televisieprogramma’s, zoals de Keuringsdienst van waarde, waarin hij fundamentele vragen stelt achter de producten en met name het voedsel dat wij kopen. In zijn
-
Het is winter 1986. Een dode Zuid-Afrikaanse jongen wordt onder het ijs vandaan uit de Amsterdamse grachten gevist. Hoe komt hij daar? Waarom ziet hij eruit als een skinhead, maar draagt hij ook een nichterig buideltasje? In zijn tweede roman, Zacht als Staal, laat Richard de Nooy zien hoe een moeder na zijn overlijden haar
-
Zowel bejubeld als verguisd door de critici. Dit overkwam Aristide von Bienefeldt toen hij in 2002 debuteerde met Bekentenissen van een stamhouder. Met deze controversiële roman, waarin Von Bienefeldt choqueerde met expliciete homoseksuele seks, hield hij de gemoederen flink bezig. Nu acht jaar later en een drietal boeken verder is Von Bienefeldt geen onbekende meer
-
Fonkelend proza uit de binnenlanden van Zuid-Afrika Het eerste verhaal Eens was ik begint met de zin: ‘In mijn vorige leven was ik een Strandloper.’ Hiermee wordt niet de watervogel bedoeld, maar – volgens het begrippenlijstje achterin – mensen die aan de zuid- en westkust van Zuid-Afrika woonden op het moment dat de blanken daar
-
Gustaaf Peek (1975) debuteerde in 2006 met de roman Armin. Zijn tweede roman Dover (2008) werd genomineerd voor de BNG Literatuurprijs. Peek vindt zijn thema’s in historische gebeurtenissen die onderbelicht zijn gebleven. Zijn laatste roman Ik was Amerika vindt zijn oorsprong in het gegeven dat Duitse krijgsgevangen tijdens de Tweede Wereldoorlog in de VS in
-
Recensie door: Rein Swart Nietsontziende beschrijving van het menselijk tekort In een tijd waarin de kwaliteit van de zorg onder druk staat, is het leerzaam te lezen hoe het er zo’n zestig jaar geleden aan toeging. De 74-jarige Geertruida van der Veen, zeg maar Trui, weet aan het begin van De grote zaal niet dat
-
Sophie Zijlstra debuteerde in 2007 met de lovend besproken roman Mevrouw Couperus. Een goed debuut maken is één ding, een goed tweede boek schrijven een ander. Maar hierin is Zijlstra bijzonder goed geslaagd. Met Potifars vrouw weet ze de lezer van begin tot eind te boeien met een verhaal over een man die je niet
