In Plooi u in tweeën vertelt Joke van Leeuwen over haar eerste jaren in Brussel, waar ze in 1966 met haar ouders heen verhuisde. Hoe is het om als tiener te moeten verkassen, juist op het moment dat identiteit, het afwijken van en aanpassen aan de rest, zo’n grote rol speelt? Van Leeuwen besteedt niet alleen aandacht aan haar persoonlijke ervaringen, maar plaatst deze in de brede context van een veranderende stad in de jaren zestig.

Joke van Leeuwen (1952) is schrijver, dichter, illustrator en performer. Ze debuteerde in 1978 met het kinderboek De Appelmoesstraat is anders. Sindsdien zijn tientallen boeken van haar gepubliceerd en won ze een tal aan prijzen waaronder de Theo Thijssenprijs voor haar kinderboeken; de C. Buddingh’-prijs voor haar dichtbundel Laatste lezers (1994), de Gouden Ganzenveer en de AKO Literatuurprijs voor het boek Feest van het begin.

Als er één groep is waarover eindeloos gepraat wordt, maar van wie de verhalen nauwelijks voor het voetlicht komen zijn het ongedocumenteerde mensen. Zij verzetten zich, samen met hun bondgenoten, al jaren tegen de onrechtvaardige en vaak onmenselijke behandeling door de politiek en de samenleving. In Ongedocumenteerd verzet zijn, onder redactie van Tonya Sudiono en Here to Support, hun verhalen samengebracht met die van journalisten en activisten. Met bijdragen van Alejandra Ortiz, Ama Boahene, Ariel Sosa, Beau Boer, Chris Keulemans, Elena D’Onofrio, Eunice de Asis, Hidaya Nampiima, Joset van der Hoeven, Karel Smouter, Lucrezia Tiberio, Malou Lintmeijer, Matilde Moro, Mayra Alejandra Margffoy Tuay, Riccardo Biggi, Rowan Blijd, Savannah Koolen, Seada Nourhussen, Thaís Matos en Tuba Kilinc.

Tonya Sudiono is cultuurjournalist, criticus en communicatiestrateeg. Ze schrijft voor NRC en de Theaterkrant. Daarnaast verscheen haar werk in Filosofie Magazine, Lilith Magazine en Modelverhalen. Ze is lid raad van advies bij het Nederlands Letterenfonds en de International Literature Festival Utrecht.

De Amsterdamse NGO Here to Support komt op voor de belangen en de positie van ongedocumenteerde mensen.

Schrijver Marion Bloem was 52 jaar getrouwd met arts en schrijver Ivan Wolffers toen hij in 2022 overleed. Ze vonden elkaar in reizen en schrijven en in het leven dat ze samen deelden, decennialang. Wolffers vroeg Bloem hem een brief te schrijven als hij er niet meer zou zijn. Wat volgde is een boek van 433 pagina’s. Met Verkleed in vreugde heeft Bloem een ode geschreven aan de liefde tussen haar en haar man. Die bleef, ondanks en dankzij hen beiden, tot de dood hun scheidde.

Marion Bloem (1952) is schrijver, beeldend kunstenaar, film- en documentairemaker. Ze debuteerde in 1983 met Geen gewoon Indisch meisje, waarna vele tientallen boeken volgden, van literaire fictie tot poëzie en van non-fictie tot jeugdliteratuur. In 2023 ontving ze de Constantijn Huygensprijs voor haar oeuvre. Ook regisseerde Bloem twee korte speelfilms en maakte ze twee documentaires. Haar eerste bioscoopfilm ging in 2008 in première.