• Goed kijken

    Er zijn boeken waar je niets naast kunt doen als je ze leest, zoals de pas vertaalde roman Nacht en dag van Virginia Woolf, ze kluisteren je aan de bank. Er zijn boeken die je overal kunt lezen, de zogenaamde rugzakboeken, van Biesheuvel, Snijders, Amy Bloom, Maarten Asscher. Dan zijn er boeken die verspreid door

    Lees verder

  • Boerengebrabbel

    Toen mijn moeder stierf, nam ze mijn taal met zich mee. Ze was de laatste met wie ik kon spreken in het dialect van mijn kinderjaren: een scherpe en schurende streektaal, ondoordringbaar voor degenen die niet in onze stad geboren en getogen zijn, maar met een rijkdom aan uitdrukkingen en oude grammaticale structuren die nooit…

    Lees verder

  • Schrijversjas

    Er wordt een schrijver vermist op facebook. Al heb je duizenden vrienden, het zijn vaak dezelfden die langs komen, soms met in hun kielzog een nieuw gezicht, door algoritmes bepaald. Het gebeurt ook dat iemand uit het zicht verdwijnt. Tot voor enkele weken kwamen de berichten van schrijver Joubert Pignon geregeld voorbij. Hij berichtte veel…

    Lees verder

  • Herontdekte meesters

    Als lezer is het ontdekken van een nieuwe schrijver het mooiste wat er is. Dat wordt alleen maar geweldiger naarmate je ouder wordt, omdat je steeds meer het gevoel hebt alles al gelezen te hebben, wat natuurlijk klinkklare onzin is. Je wilt niet blasé zijn, een lezer is nieuwsgierig en wil blijven lezen. Alleen moeten…

    Lees verder

  • Stokkermat

    Er zijn werkmannen in huis, jongens nog. Het huis een open veld waar de wind vrij spel heeft. Ze ontmantelen een rookkanaal dat van beneden door twee verdiepingen omhoog door het dak naar buiten gaat. Daarvoor worden inloopkasten deels afgebroken en is op zolder, door ontbrekende dakpannen een gat naar de hemel ontstaan. Ik trek…

    Lees verder

  • ‘Literatuur is dood!’, is een uitspraak die ik, sinds ik me in het land der letteren begeef, regelmatig hoor. Is dat zo, is literatuur een afgeschreven kunstvorm?  Laatst was ik bij Yvonne Kroonenberg in verband met mijn nieuwe manuscript. Haar appartement in het hart van de hoofdstad is, los van de kippen en het interieur,…

    Lees verder

  • Pacificatie

    De autobiografische roman van Alfred Birney, De tolk van Java, getuigt van de verpletterende last van de geschiedenis. Over de wreedheden begaan door ‘onze jongens’ in Nederlands-Indië tijdens de zogenaamde politionele acties wil niet iedereen graag horen. Over de doorwerking daarvan op het leven van latere generaties is vrijwel niets bekend. Het besluit van de…

    Lees verder

  • Column

    Landbrug

    Landbrug

    Ik kocht een bank en alles raakte op drift. Vanachter mijn laptop bezag ik de chaos. De nieuwe bank stond zich pontificaal voor het raam te verkneukelen om mijn besluiteloosheid, ruimte zou hij hoe dan ook innemen. Net als de oude, die nu ongemakkelijk in een hoek stond te schuilen. De roman waar ik aan…

    Lees verder

  • Column

    Trucs

    Trucs

    Ik zit in het hoofd van een drieënzestigjarige man die in de nabije toekomst leeft. Er zijn robots op dienstverlenende plekken en iedereen heeft een basisinkomen waardoor het leven nogal eentonig lijkt. De man wordt nergens verwacht. Zijn moeder, die hij twintig jaar wekelijks bezocht, is op honderdjarige leeftijd overleden. Dan komt een oude bekende…

    Lees verder

  • Aangeraakt

    ‘Lees drie maanden lang goede boeken en je bent een ander mens,’ stelt schrijver Roxane van Iperen in een interview in HP/de Tijd. Het is haar versie van een boodschap die al langer rondzingt: dat we fictie nodig hebben om de wereld, en dus elkaar, beter te begrijpen. Het is ook een noodkreet van een…

    Lees verder

  • Touwfiguur

    Terwijl de avonden kouder werden en ik de houtkachel vanwege het stikstof quotum niet durfde aan te steken, bleken we ineens in het grootste drugsland van Europa te wonen. Bekentenissen dat de regering de criminaliteit niet meer in de hand heeft volgden. Al decennia lang was het goed mis. Het was alsof je ouders, die…

    Lees verder

  • De eerste keer dat ik de stemmen hoorde, was toen ik ’s morgens mijn tanden poetste. Ik stond nergens speciaal aan te denken, toen ik me er ineens van bewust werd dat er mensen aan het praten waren. Luid maar niet duidelijk, zodat ik niet kon verstaan waar ze het over hadden. Het klonk alsof…

    Lees verder