In juni 1989 stortte in Suriname op vliegveld Zanderij de in Nederland opgestegen PY 764 neer. Het vliegtuig kwam achter de landingsbaan neer en 176 mensen kwamen om. In Toen de val laat Iraida Martha Ooft (1974) een grote tonkaboom een rol spelen als onder meer schuldig aan het ongeluk, maar de boom zal ook troost bieden.

Op het grondgebied van het vliegveld leefden inheemsen waarvan Amerikanen in de Tweede Wereldoorlog wilden dat zij vertrokken omdat Amerika het vliegveld wilde uitbreiden. Maar de inheemsen gingen uit zichzelf al weg. Hun pyjai (medicijnman) had namelijk onheil voorspeld dat van een grote vogel zou komen.

Ooft schrijft vanuit verschillende perspectieven, zoals de levens van degenen die overleden en van de geliefden die achterbleven. Ook de captain komt aan het woord, een Amerikaanse ex-straaljagerpiloot met een zwangere Surinaamse geliefde en thuis vrouw en kinderen. De auteur gaat verder terug, waar komen de Surinamers vandaan, hoe zijn ze met elkaar verbonden? En hoe gaan ze eind jaren tachtig om met armoede en gebrek, complexe familieverhoudingen, de politieke situatie? Eenheid met de aarde, met hun grondgebied, een onverbrekelijke band met de natuur kenmerken hen. Ze hebben weet van natuurwijsheden en de mystieke wereld. Ooft tekent hiermee de wortels van haar land.

Benny Lindelauf (Sittard, 1964) is schrijver van kinderboeken en teksten voor jeugdtheater. Hij studeerde aan de Mikojel Academie sociaal-pedagogie (met nadruk creatie, spel en vorming) en dans aan de Theaterschool in Amsterdam. Hij schreef talloze theaterstukken en zo’n zestien kinderboeken. Daarvan zijn er veel bekroond, zoals Hele verhalen voor een halve soldaat dat in 2021 werd bekroond met de Woutertje Pieterse Prijs en de Zilveren Griffel. Ook Duitsland, België, de VS en Italië kenden zijn boeken literatuurprijzen toe.

Nu is er de roman Het licht tussen onze vingers. Daarin wordt de 55 jarige rij-instructeur Walter Bronoet afgekeurd voor zijn werk. Hij heeft last van een spastisch been waardoor hij bijna een ongeluk veroorzaakt, reden voor de afkeuring. Om toch iets te doen te hebben gaat hij als vrijwilliger werken bij een opvang voor ooievaars. Hij wordt geconfronteerd met bizarre aangelegenheden. De stoïcijnse Walter had zijn leven juist weer op orde nadat zijn zoon Tobias vijf jaar eerder tijdens een skivakantie vermist raakte. Op de telefoon van Tobias doet hij een onthutsende ontdekking en hij realiseert zich dat hij zijn zoon nooit echt heeft gekend.

Lindelauf werkte twaalf jaar aan Het licht tussen onze vingers en heeft het vier keer herschreven. Hij neigt naar de zware kanten van het leven, maar behalve tragisch is het boek ook hilarisch en heeft het verrassende wendingen

De 29-jarige Joost is bandagist, oftewel compressietherapeut. Hij verzorgt de opgezwollen benen van oude mensen in Amsterdam. Met bandages zouden de benen weer moeten afslanken. Omdat het onmogelijk is voor Joost en zijn vriendin Umay om een voor hen betaalbare woning te vinden zwerven ze door de stad. Ze wonen als poezenoppas, gaan van tuinhuisje naar tuinhuisje. Hun woonsituatie is, net als van veel generatiegenoten, uitzichtloos. Veel van Joosts patiënten hebben grote woningen. Op een moment ontdekt Joost in een van die huizen een leeg souterrain.

In De bandagist laat De Moor ik-figuur Joost aan het woord. ‘U bent gewaarschuwd: het verhaal dat ik ga vertellen, zal bij vlagen onsmakelijk zijn. Ik zal u vertellen over fibrose en necrose, over de verdroging en verrotting van de extremiteiten van het menselijk lichaam. Wen er maar aan, dat heb ik ook gedaan. Het is van belang dat u blijft luisteren, want alles houdt met elkaar verband.’

Marente de Moor (1972) is een van de grote literatoren van Nederland. Haar roman De Nederlandse maagd bijvoorbeeld, won de Ako literatuurprijs (2011) en de Literatuurprijs van de Europese Unie (2014) en werd in zestien talen vertaald.