Het lijkt alsof Sylvia Houweling alles heeft wat haar hartje begeert. Ze is getrouwd met Eddie Kronenburg, heeft twee kinderen en woont in een prachtig huis in Amsterdam-Zuid. Toch is het allemaal niet zo mooi als het lijkt. Eddie werkt namelijk in de onderwereld, hij is verantwoordelijk voor het transport van drugs. Sylvia is hier steeds minder gelukkig mee, ze wil dat haar man stopt en een normale baan gaat zoeken. Ze merkt namelijk hoe het werk van Eddie effect heeft op de kinderen. Yuri, haar zoontje begint bepaalde trekken van zijn vader over te nemen. Zo wordt hij van school gestuurd als hij een portemonnee steelt. Dochter Daphne lukt het niet om vriendinnen maken, niemand wil met haar omgaan vanwege het werk van haar vader. Sylvia probeert haar man over te halen om met zijn werk te stoppen, maar Eddie ziet een gouden toekomst in zijn criminele activiteiten.
Als de politie een huiszoeking bij het gezin doet en Eddie neergeschoten wordt in het bijzijn van zijn zoontje, is Sylvia het helemaal zat. Ze pakt haar spullen en vertrekt met de kinderen naar Almere. Hier probeert Sylvia een nieuw leven op te bouwen. Maar Eddie, die inmiddels van zijn verwondingen is hersteld, wil dat zij met de kinderen terugkomt naar Amsterdam. En hij gaat ver om haar zover te krijgen.
Schone handen, de nieuwe ‘literaire thriller’ van René Appel, is meer een simpel en langdradig verhaal dan een meeslepende thriller. Het verhaal blijft erg aan de oppervlakte blijft en de karakters worden niet genoeg uitgediept. Vooral Eddie doet meer aan een ‘oliebol’ denken, dan aan een harde crimineel. Waarom Eddie voor de criminele wereld heeft gekozen, komt totaal niet aan bod. Dat is erg jammer, want het zou helpen hem beter te begrijpen.
Bepaalde scènes hadden iets spannender beschreven kunnen worden, terwijl andere weer iets vluchtiger hadden gekund. Het boek draait te lang om het psychologische gewauwel van Sylvia om wel of niet bij Eddie weg te gaan. Pas tegen het einde van het boek komt er wat actie en spanning in het verhaal. Een hoog thrillergehalte heeft Schone handen niet, maar het boek leest wel lekker weg. En met alle ophef rondom het Holleeder-proces sluit het goed aan bij de actualiteit. Mocht u dit een pluspunt vinden .
